۱۳۹۲ فروردین ۳۱, شنبه

قهرمانان ايستاده اند، اين مُوّديان خود باخته و خود گسترند که کله پا شده اند


منتشر شده در 31 فروردين 1392
پرینت
شرمشان باد ازين هنگامه ي رسوايي خويش
اين متاع شرف از وسوسه بفروختگان
فريدون توللي
قهرمانان ايستاده اند، اين مُوّديان خود باخته و خود گسترند که کله پا شده اند
بحران هويتي زمانه زدگان و حکمت بالغه زمان
آري، ميان زمان و زمانه بخصوص از منظر اجتماعي و سياسي، تفاوت است. زمان، رود جاريست که تا بدانسوي ابديت يعني بي نهايت مي رود. زمانه يک تکه و برهه ازاين درازناي گسترده بي‌پايان است. از موضع آرماني و سياسي، دو نوع انسان داريم: انساني که ديدگاه ايماني او متکي بر بينش زمان است و انساني که با تمامي سواد و آموخته ها و تجربه ها، دستخوش و حتا غريق زمانه مي شود و چه بسا که از سر غرور و خود بزرگ بيني اين را فهم نکند. آنانکه از بينش وهدف تاريخي و نه مقطعي برخوردارند، طبعا در تحمل وحوصله واميد وپايداري ويژه اند وبرعکس، زمانه زدگان با آنکه تاريخ را مي شناسند اما ظرفيت تاريخي خود را از دست مي دهند. تاريخ يک ملت، يک جنبش و ايضا بشريت در ظرفيت زمان مي گذرد و نه فقط جلوه گري آن در مقطع حال يعني زمان حاضران. لزومي ندارد که تاريخ را ورق زنيم. پيري چون اين مخلص حامل مشاهدات و تجربه هاي مختصر خويش است که تفاوت ذکر شده را در نوع عناصر انساني ديده و محک زده است. بارها به مناسبت، در صحبت تلفني با زنده ياد استاد بهرام عاليوندي مي گفتم که در عرصه اجتماعي حتا در حد روابط دوستانه شخصي تا چه برسد به مبارزه سياسي، ارزش هر فرد بيمه شده تمام عمر نيست. آقاي ايکس بيست سال، سي سال مي تواند با من دوستي کند و به يکباره در عرض چند روز چهره ديگر خود را نشان دهد و خصم من شود. ضرب المثلي داريم که مي گويد: « پهلوان را حالا عشق است » يعني نمي توان فقط لاف گذشته زد و امروز را رفع و رجوع کرد با مغلطه و سفسطه و بهانه هاي مختلف که متأسفانه زبان يعني کلمات را به تمامي مي توان در اختيار و بکار گرفت. چنين است که « خلط مبحث » داريم، بهانه تراشي و نعل وارونه زدن و يک نکته را گرفتن و يک طرفه نکات ديگر را يا مالاندن و يا تحريف و تصريف و قلب کردن. با کلمات مي توان خيلي کارها کرد و خيلي کارها را از سکه انداخت. آيا کسي مي تواند در قلمرو زبان آوري، با کلمات  مرز ميان درست و نادرست را معين کند؟ امکان ندارد. در جلو خامنه يي و رفسنجاني و احمدي نژاد و استاتيد سلفشان هيتلر و گوبلز و امثالهم ، يک حقگوي حق طلب چه حربه يي مي تواند داشته باشد جز آنکه در عرصه عمل به مقابله برخيزد.  بايد متأسفانه اشاره کرد که سازمان هاي سياسي ما از روانشناسي سياسي و اجتماعي در فرديت و جمع آن ، غافل مانده اند. اين يک امر عمومي‌ست و نه خاص يک جريان. دولتمردان همواره روانشناسي ملت خود و مللي را که با آنها سرو کار دارند، مدّ نظر مي گيرند.
حاکميت هاي استبدادي به دليل آنکه تحميلي هستند و نه برگزيده اکثريت ملت، توجه بيشتري بدين امر انواع آدم شناسي مبذول مي دارند. در برابر دشمن يعني جنبشي که براي سرنگوني آنان کمر به همت بر بسته است، تنها به تهديدات و هجوم هاي مستقيم و اختصاصي اکتفا نمي کنند. مي کوشند که افراد را بخرند و اگر نتوانند، غيرمستقيم او را در دايره‌يي مطلوب قرار دهند. دراين دايره که آمدي هرچه مي خواهي سر حاکمان با بد و بيراه داد بزن و قسم خود را راست کن اما بنام  آزادي و دموکراسي و حق آزادي بيان و انتقاد، يک خط قرمز هم روي دشمن بکش. اين چيز ها را و اين نوع ها را ما به سن مان در مقاطع مختلف ديده و شاهد بوده ايم. آمده اند دايه مهربان تر از مادر، اشکريزان و يقه دران براي نجات جان اشرفيان در اشرف و ليبرتي، کمپين سايت و فيس بوکي زده اند. بسيار خوب ، آدم منتظر است تا ببيند اينان درب چند خانه صاحب اختيار خارجي را براي پذيرفتن قهرمانان ما به اصرار مي کوبند . سراغ چند دولت و دولتمرد مي روند. با انشا هاي آبکي فارسي روي سايت و فيس بوک که نمي شود دنيا داران را خبر کرد، نمي شود به هدف يعني پذيرفتن اشرفيان در اروپا و آمريکا يا هر جاي جهان ، رسيد . اما جالب اينجاست که مخاطب کمپين، ايرانيان هستند و محتواي کمپين به طور عمده و چشمگير عليه مجاهدين خلق و رهبري مي باشد . در کمپين درس اخلاق و ادب سياسي مي دهند به مبارزان و مجاهدان در حاليکه خودشان با مبتذل ترين کلمات و تصاوير برخورد مي کنند. با چه کساني برخورد مي کنند ؟ آنانکه حق آزادي بيان ندارند چون هوادار مقاومت هستند . اگر صحبت از آزادي و آزادمنشي و حق آزادي بيان است ، چرا من پيرمرد به عنوان يک هوادار مقاومت نتوانم از موضع سياسي خودم دفاع کنم ؟ مرگ خوب است اما براي همسايه که امثال مخلص باشد!. مي گويند رطب خورده منع رطب چون کند؟ از اين حرف ها  و ضرب المثل ها گذشته . به قول حافظ جان « عيب مي جمله بگفتي هنرش نيز بگو ». من مي خواهم روي همه عيب ها ، يک تعريف از هنر ! رژيم بگويم . الحق که در بردن چشمها  پس کله و استاد کردن عده يي در وقاحت و مغلطه و نعل وارونه زدن ، کاملا موفق بوده اند. يک آقا بي ملاحظه گذشته خوب خود در چنين جوي کارش بدانجا مي کشد که هرچه بي ادبي در فيس بوک کمپينيان مي بيند ، ککش هم نمي گزد و لابد عين ادب مي بيند. اما به مجردي که يک رزمنده ليبرتي مقاله يي اعتراضي بيرون مي دهد، اعصابش بهم مي ريزد و روي چند کلمه که در فرهنگ مبارزاتي لازم و طبيعي ست ، متمرکز شده و دق دل خود را به يک سازمان و رهبري آن خالي مي کند . دراين فيس بوک دانش سياسي و ادبي آنقدر بالاست که آبرويي براي « طنز » بيچاره نگذاشته اند. مي گويم بيچاره چون طنز هم مثل مملکتمان و مثل خيلي چيزهايمان بي صاحب مانده است. هجو وهزل در متن و تصوير را، طنز مي خوانند . کجايند دهخدا و هدايت و پزشکزاد و شاهاني و... تا دراين واويلاي اينترنتي به اشغال رژيم درآمده ، کسب آموزش ادبي و سياسي کنند !!. از اينان انتظاري نمي توان داشت که مأمورند و معذور. اما آن جنابي که تکيه بر سابقه و دانش خود زده چرا همين يک نکته را متذکر نشده است؟ چرا وقتي خانم دکتر زري اصفهاني شاعر ونويسنده ونقاش هنرمند  مورد آنهمه اهانت متني و تصويري قرار مي گيرد ، گويي که با کلاس اخلاق و پرنسيپ  و نزاکت وحقانيت سياسي روبروست، سکوت مي کند؟  چرا وقتي خانم زهره محسني پور حقوقدان و نويسنده و نقاش هنرمند را با منطق هجو وهزل پاسخ مي گويند، آقا سکوت مي کند؟ چرا جوانمرد ايثارگر مجاهد خلقي همچون محمود احمدي را به توهين مي گيرند، صدايي برنمي آيد؟ اختلاف عقيده که نبايد موجب حرمت شکني هاي تا بدين حد نازل و ملاپسند ، شود. خود اين مخلص از سيزده سالگي تا شانزده سالگي يعني کودتاي بيست و هشت مرداد عضو سازمان جوانان حزب توده بودم و از آن پس، هرگز. اين تابلو اعلانات وزارت اطلاعات رژيم، همچنان مي نويسد « شاعر توده يي و شاعر دربار رجوي ». خودخواهي نيست اگر بگويم که اين تيله تُک زبانان پررو و پر مدعا را به چيزي نمي گيرم که در سفر پر فراز ونشيب عمر، خيلي بزرگتر از اينان را ديده ام. تأسفم براي آناني ست که ميان خود و رژيم يک مرزبندي آشتي ناپذير عنوان مي کنند . قاطي شدن با  نومستخدمان وزارتي چه معني دارد ؟ اگر انتقاد بوده که آنچه داشته ايد ، گفته ايد و نوشته ايد. متأسفانه بحران هويت در خارج کشور بيداد مي کند . وقتي مي گويم هويت نه بدين معناست که جملگي گرفتاران فاقد هويت اند. مسئله اين است که غربت ، بيمارزاست . غربت، به شخصيت حمله ور مي شود و آن را تشنه و گرسنه مي کند. دراين گيرودار ، نوعي سرگرداني دروني پيدا مي شود. ولع نام و نامي تر شدن پيدا مي شود. و همين جاست که بعضي ها به اشکال مختلف قافيه را مي بازند و موجودي و مايه خود را به کاهش مي برند. نامجويي يکي از عمده ترين راه هاي تسکين و مداواي بحران هويت است اما واي بدان روز که به مرحله جوع يعني سيري ناپذيري برسد . آدم هر موضعي که داشته باشد حتا حق ترين مواضع ، بي اختيار اهداف و مسائل آرماني را خرج نام خود مي کند تا جايي که گرفتار تناقض و يک بام و دوهوا مي شود. ازاين منظرهاي به نظر نيامده است که گفتم سازمان هاي سياسي ما به روانشناسي فردي و جمعي ، دقت وتوجهي ندارند مگر آنگاه که با هيئت برون رفت فرد مواجه شوند. ما درتمام طول عمر نه تنها بله قربان گوي کس و ناکسي نبوده ايم بلکه بقدر توان خود ستم ها ديده ايم از کتک خوردن در کلانتري گرفته تا زندان و تبعيد از شهري به شهر ديگر واز دبيرستاني به دبيرستاني ديگر و کوتاه کنم که وصف حال نشود. به صراحت مي گويم که فيس بوک مورد بحث دارد بيشترين خدمت را به وزارت بدنام اطلاعات رژيم مي کند، خدمتي توأم با وقاحت و نعل وارونه زدني که از بريده مزدوران سر نزد مگر « بتول سلطاني ». حالا اين مخلص و آن فيس بوک و هرچه هجو و هزل دردسترس شان.  

۱۳۹۲ فروردین ۱۴, چهارشنبه


مهرداد هرسینی: انتخابات کابوسی برای ولی فقیه طلسم شکسته

دوشنبه، ۱۲ فروردین ۱۳۹۲ / ۰۱ آوریل ۲۰۱۳
AddThis Social Bookmark Button
با نزدیک شدن نمایش انتخابات  رژیم آخوندی, هر روز شاهد هرچه گسترده تر شدن تخاصمات باند های درونی حکومت هستیم. خامنه ای, ولی فقیه طلسم شکسته در تلاش است تا هم یک نمایش انتخاباتی آرام و بدون تنش, برگزار کند و هم یک مهره سربراه تر از احمدی نژاد را از صندوق دربیاورد. گماشته گوش بفرمانی که به تصریح خود خامنه ای و با معیارهای مورد نظر او،  نقاط قوت احمدی نژاد را داشته باشد ولی نقاط ضعف او (چموش بازیهای اخیرش) را نداشته باشد.
این درحالی است که طرف های درگیر اکنون برای به دست آوردن سهم خوددر این رابطه به صف آرائی مشغول اند. از جمله احمدی نژاد که میداند دوره اش به پایان رسیده ولی در عین حال از دست بستگی ولی فقیه طلسم شکسته برای حذف او در این باقیمانده دوره اش، واقف است، حد اکثر استفاده را از این فرجه زمانی برای مانورهای خود جهت راهیابی کاندیدایش به نمایش انتخابات میکند و منجمله در مورد جلوگیری از تقلبات و انحصارگری باند غالب اخطار و هشدار میدهد. همچنین برای به چالش کشیدن باند ولی فقیه تصمیم دارد برای معرفی کاندیدای مطلوبش رحیم مشائی که باند غالب از او با عنوان ”سرجریان انحرافی “یاد میکند, گردهمائی بزرگی در ”استادیوم آزادی“برگزار کند. به گزارش خبرگزاری حکومتی ایسنا ( ۸ فروردین ۱۳۹۲) ”محمد شریف ملک زاده,  معاون رییس جمهور از برگزاری جشن تقدیر از اعضای ستاد تسهیلات سفرهای کشور با حضور ۱۰۰ هزار نفر در استادیوم آزادی در۲۶ فروردین ماه جاری با حضور مقامات عالی کشور خبر داد ”در این راستا نیز سایت حکومتی فردا نیوز که به محمد قالی باف، باند شهردارتهران و  یکی از سه راس مثلث  ائتلاف ۲ بعلاوه ۱,  نزدیک است گزارش کرد که ”در این تجمع قرار است نامزد مورد حمایت دولت در انتخابات آینده بطور رسمی معرفی شود “.
خامنه ای تا کنون بطرق مختلف و از جمله با شمشیر ,, سخنگوی شورای نگهبان ,, از رئیس جمهور نظام بکرات  خواسته تا از آن ممانعت آورد, اما پاسخ منفی احمدی نژاد به این خواسته به باز شدن هرچه بیشتر شکاف در راس رهبری نظام آخوندی راه برده است. وی در یک روریاروئی آشکار ضمن به چالش کشیدن طرح های خامنه ای برای تقلب و ,, مهندسی انتخابات ,, در مصاحبه ای با خبرگزاری حکومتی ایرنا بتاریخ ۴ فروردین ۱۳۹۲ می گوید: ”مردم بدانند که دولت خدمتگزار ذره ای در برابر هر تلاشی, ولو مذبوحانه, برای ایجاد خدشه به سلامت انتخابات کوتاه نخواهد آمد “.  و در ادامه می افزاید:”رئیس جمهور تاکید جدی بر این امر دارد و حتی بیان کرده است که اگر احساس کنم, بطور پنهان و آشکار شائبه ای به تامین سلامت انتخابات وجود داشته باشد, با جدیت با آن برخورد خواهم کرد “.
با این جملات بخوبی میتوان فهمید که برای ولی فقیه طلسم شکسته اکنون باند دولت دیگر ”یار و غمخوار رهبر“نیست , بلکه به مشکل اساسی برای او تبدیل شده, تاجائیکه قضیه بار امنیتی  نیزبخود گرفته است. باری که به گفته ی مقامات امنیتی رژیم از سوی گشتاپوی آخوندی ” رصد “نیز می شود. در این راستا کمیسیون امنیت و سیاست خارجی مجلس رژیم ضمن حمله به باند دولت, آنان را به فعالیت های ضد امنیتی علیه نظام آخوندی متهم کرده است.
به نوشته ی خبرگزاری حکومتی تسنیم ( ۸ فروردین ۱۳۹۲), سید حسین نقوی حسینی در گفت و گوئی با حمله مستقیم  به باند احمدی نژاد گفت: ”جریان انحرافی به عنوان یکی از مبانی فتنه‌انگیز در انتخابات ۹۲ مورد توجه کمیسیون است و نوع فعالیت‌های ضد امنیتی جریان موسوم به انحرافی‌، کاملا توسط ما رصد می‌شود و قطعاً اجازه نخواهیم داد که آنها با این نوع اظهار نظرها و فعالیت‌ها امنیت انتخابات را به خطر بیندازند.“
از سوی دیگر آمدن و یا نیامدن رفسنجانی و آخوند شیاد محمد خاتمی هنوز در هاله ئی از ابهام می باشد. استخاره ی رفسنجانی برای ,,آمدن و یا نیامدن” هنوز نتیجه نداده است. رفسنجانی از طریق سایت حکومتی بازتاب متعلق به پاسدار محسن رضایی دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام “, می نویسد: ” وی در عین حال تصمیم گیری قطعی برای انتخابات را به اردیبهشت ماه محول کرده است. اظهار نظر های دیگر به رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام برای گرم کردن بازار کاندیداهای درجه دوم و سوم اقدامی صادقانه بشمار نمیرود“.
خاتمی نیز به گزارش جهان نیوز ( ۲۶ اسفند ۱۳۹۱) هنوز  با گذشت قریب سه هفته از نامه نگاری های متعدد باند ” اصلاح طلب “رژیم  به ”مقام معظم رهبری “مبنی بر ”اجازه ی شرکت در بازی انتخاباتی, از طریق آخوند موسوی لاری“, وزیر کشور دولت اصلاحات” پیغام داده که ”در این مورد بعد از عید اظهار نظر می کنم“.
با چنین صحنه ئی و حملات بی سابقه ی چهار باند متخاصم در درون نظام آخوندی علیه یکدیگر, اکنون توپ در زمین خامنه ای  و شورای نگهبان دست نشانده اش است تا  با چالش و کابوسی بزرگ بنام ” انتخابات ریاست جمهوری“ مقابله و نمایش انتخابات را مهندسی نماید به موازات آن نیز خامنه ای عامدا ”درب های مذاکرات اتمی “ را با مماشاتگران, آنهم چند ماه مانده به انتخابات باز گذاشته است. تاکتیک کوتاه مدت ولی فقیه اینبار بر خلاف دور قبلی,  بر ”ضربه گیری فشارها ی خارج کشور با اهرم مذاکرت اتمی“ استوار شده است اما صرفنظر مانورها و بازی های ولی فقیه برای رنگ آمیزی نمایش انتخاباتی رسوایش در مرحله سرنگونی و در بحبوحه اوجگیری جنگ و جدال های درونی و شدت گیری بحران های مختلف داخلی و خارجی رژیم، و صرفنظر از سیر وقایع و تحولات، در حال حاضر آخوند احمد خاتمی, عضو هئیت رئیسه مجلس خبرگان نظام و از منتسبین نزدیک به ولی فقیه ارتجاع در نشستی با ” نخبگان فرهنگی در شهرستان شوشتر “ بخوبی و بدون هیچگونه رودربایستی  بیان کرده است. به گزارش خبرگزاری حکومتی فارس در تاریخ ۹ فروردین ۱۳۹۲ آخوند خاتمی گفت: ” شورای نگهبان و قانون اساسی کف صلاحیت ها را بررسی میکند... قطعا ساختارشکنان و کودتاچیان مخملی اجازه حضور به عنوان معرفی کاندیدا در انتخابات را ندارند، رهبری از سال ۸۸ تاکنون صدها بار بر این قضیه تاکید کرده و از فتنه سخن گفته است.... جریان انحرافی نیز از خطوط قرمز انتخابات است، جریانی که قصد انحراف در ارزش‌ها و مبانی انقلاب را دارد“.
۱۰ فروردین ۱۳۹۲

۱۳۹۱ تیر ۲۵, یکشنبه

بالاخره تحمل بالاترين به سر رسيد!


بالا خره امروز تحمل بالاترین به سر رسید و حساب من وبست این پیغامش است:
"ورود شما موفقیت‌آمیز نبود. حساب شما توسط سیستم اتوماتیک بالاترین یا مدیریت سایت، به دلیل استفاده از چند شناسه کاربری بسته شده است."
واقعا متاسفم با این مدیریتشون
میشه لطف کنند بفرمایند که شناسه های کاربری دیگه من کدام بوده است که من خودم بی اطلاع هستم .

https://balatarin.com/users/p.mohsen
محسن پویان مهر

۱۳۹۱ اردیبهشت ۵, سه‌شنبه

ای ایران


ای ایران
هر کوی تو چون سرای آزادی با د
ساز تو پر از نوای آزادی با د
ای خاک به خون نشسته در روز قیام
خون دل‌ من فدای آزادی با د
هر شهر تو چون دیار آزادی با د
هر فصل تو را بهار آزادی با د
ای هموطن‌ای مبارز آزادی
خون من و تو نثار آزادی با د
میر اسماعیل جباری نژاد

۱۳۹۱ اردیبهشت ۳, یکشنبه

در پاسخ به سوال دوست (دکتر یعقوبی استاد دانشگاه بیرمنگام



  • دوست هموطن با سلام و درود بر شما. از اینکه با هموطن فرهیخته ای چون شما گفتگو می کنم مفتخرم و اما درباره مواضع سازمان مجاهدین باید بگویم که شما را درک می کنم که دو ساله بودید که سازمان در ایران فعالیت داشت و سی و اندی سال است که تمام جامعه فقط بجای مجاهد کلمه منافق را می شنود و تبلیغات یک سویه علیه مجاهدن که امکان دفاع هم برای آنها حتی به اندازه یک هزارم تبلیغات سوئی که علیه آنها صورت می گیرد برایشان فراهم نیست

  • در جواب سوال شما که چرا مجاهدین خانم رجوی را بعنوان رئیس جمهور از طرف 80 میلیون ایرانی انتخاب کرده اند باید بگویم که مسئله اصلا بدینگونه که شما نوشتید نیست. انتخاب ریاست جمهور همچون سایر ارکانهای رژیم و نظام آینده در انتخابات آزاد و با رای مخفی مردم صورت خواهد گرفت.
  • اما برای امر سرنگونی رژِم مجاهدین معتقدند که با توجه به ماهیت سرکوبگر رژیم و اینکه تمامی ارگانهای سرکوب رژیم از بسیج و سپاه و وزارت اطلاعات و سایر ارگانها دقیقا سازماندهی شذه هستند لذا براندازی این رژِم خود نیاز به سازماندهی و تشکیلات دارد. دیگر عصر انقلابات و جنبش های خودبخودی گذشته است. باید تشکیلات و ظرفی وجود داشته باشد که بتواند مبارزات را سازماندهی کند. ظرفی که مجاهدین بعد از دهها سال مبارزه علیه دو دیکتاتوری یعنی شاه و شیخ ارائه می کنند بلحاظ نظامی ارتش آزادیبخش ملی ایران است. این ارتش ستون و پایه ارتش خلق برای سرنگونی رژیم آخوندها است.

    در کنار تشکیل این ارتش باید یک ظرف و آلترناتیو سیاسی وجود داشته باشد که بتواند بعد از اینکه رژیم توسط ارتش آزادیبخش ملی و قیام خلق سرنگون شد قدرت سیاسی را برای یک دوران شش ماهه برای فراهم کردن زمینه برای انتخابات آزاد بعهده گیرد. این آلترناتیو را مجاهدین و چند گروه و سازمان سیاسی و شخصیتهای ملی و مردمی تشکیل داده اند که اسمش "شورای ملی مقاومت" است.

  • شورایملی مقاومت در صورت سرنگونی رژیم ببینید دقیقا می گویم در صورت سرنگونی رژِیم توسط ارتش آزادیبخش ملی ایران برای یک دوره انتقالی 6 ماهه زمام امور را برای فراهم کردن شرایط برای انتخبات مجلس موسسان که قانون اساسی نظام سیاسی آینده را تدوین و تصویب خواهد کرد بعهده می گیرد.
  • این شورا دارای برنامه دولت موقت 6 ماهه است و طرحهای مختلفی از جمله جدائی دین از دولت حقوق زنان و خودمختاری کردستان ایران و دهها طرح ترقیخواهانه دیگر را در نشست های خود به تصویب رسانده است. برنامه دولت موقت شورای ملی مقاومت هم در دست است که اگر بخواهید می توانیم آن را برای شما ارسال نمائیم. این شورا برای یک دوره انتقالی ارکانهای خود را همچون رئیس جمهور و نخست وزیر خواهد داشت که باید شرایط را برای انجام انتخابات آزاد با رای مخفی مردم طی یک ذوره 6 ماهها فراهم آورد. برای اینکه جامعه طی این دوره دچار هرج و مرج نشود راهی جز یک دوره انتقالی 6 ماهه تا مراجعه به آرای عمومی نیست و تمامی جنبشها در تمامی جهان از این قانون نانوشته و الزامی پیروی کرده اند. پس اصلا مسئله انتخابات تحمیلی بجای مردم نیست. از قضا مجاهدین برای انتقال قدرت از آخوندها به مردم مبارزه می کنند. این آخوندها هستند که حق حاکمیت را که حق عموم مردم ایران است را از آنها سلب کرده اند و با استبداد و دیکتاتوری و سرکوب می خواهند خود را به مردم ایران و تاریخ تحمیل کنند.

    اما در مورد مبارزه سازمان. خوب همانطوریکه خودتان نوشتید شما بعلت سنتان اطلاع دقیقی از نوع فعالیت مجاهدین نداشتید. باید عرض کنم که مجاهدین در سال 1344 تشکیل شدند و رهبران اولیه آنها توسط رژیم شاه اعدام شدند و تنها بازمانده از کادرهای اولیه مجاهدین همین آقای مسعود رجوی است . مجاهدین برای سرنگونی رژیم شاه از بذل جان دریغ نکردند اما بعلت شرایط تاریخی حاکم بر میهنمان ایران و در نبود یک آلترناتیو دمکراتیک و مردمی که دلیل اولش سرکوب تمام عیار تمامی گروههای سیاسی توسط شاه بود خمینی توانست رهبری انقلاب در سال 57 را برباید.

    لذا مجاهدین از 22 بهمن سال 57 تا 30 خرداد سال 60 به یک کار سیاسی و افشاگرانه مشغول شدند. طی این مدت بیش از 60 تن از اعضا و هواداران مجاهدین توسط چماقداران و پاسداران و کمیته چی های خمینی کشته شدند اما مجاهدین حتی یک گلوله هم شلیک نکردند. هزاران نفر از هواداران و اعضای مجاهدین طی این مدت در زندانها شکنجه شدند. حتی رژیم درمانگاه هائی را که مجاهدین در جنوب شهر تهران در خدمت به افراد بی بضاعت تاسیس کرده بودن تا مردم را مجانا درمان کنند را ههم تحمل نکرد و با تیر و تفنگ و هجوم این درمانگاهها را هم تعطیل کرد.

    در زمانی که جنگ شروع شد برخلاف نظر شما مجاهدین به جبهه رفتند از قضا دکتر احمد طباطبائی از کادرهای مجاهدین و اولین استاندار مازندران بعد از انقلاب در جبهه های جنگ علیه عراق کشته شد اما رژیم تنگ نظری و انحصار طلبی خود را به جبهه های جنگ هم بسط داد و صدها نفر از مجاهدین را که علیه عراق می جنگیدند خلع سلاح و دستگیر کرد. مجاهدین درباره جنگ با عراق معتقد بودند که جنگ قابل پیشگیری بوده است اما خمینی می خواست انقلابش را به عراق که اکثریتش شیعه بودند صادر کند و لذا در امور داخلی آن کشور مداخله کرد و زمینه تجاوز ارتش آن کشور به خاک ایران را فراهم آورد لذا دفاع مشروع و حق مردم ایران بود اما بعد از اخراج عراقیها از خاک ایران در سال 61 دیگذر ادامه جنگ موضوعیتی نداشت و تنها در خدمت سرکوب داخلی رژیم بود. بیکاران خواهان کار بودند رژیم آنها را به بهانه جنگ سرکوب می کذرد. گرانی بیداد می کرد مردم نمی توانستند به بهانه جنگ اعتراض کنند. پس جنگ سرپوش اختناق داخلی بود و می بایست این سرپوش را بر می داشتیم تا مردم بتوانند احقاق حق کنند و رژیم بهانه ای برای جواب دادن به خواستهای برحق مردم نداشته باشد.

  • مجاهدین در این راستا ادر سال 61 در نشستهای شورای ملی مقاومت طرح صلحی را با عراق به تصویب رساندند که بعدا این طرح بنام قطعنامه 598 سازمان ملل برای قطع جنگ بین دو کشور مسلمان مورد تصویب قرار گرفت و مبنای صلح بین دو کشورشد.
  • این طرح صلح و قطعنامه 598 ملل متحد بلافاصله توسط دولت وقت عراق مورد استقبال و فبول قرار گرفت. خمینی شعاتر می داد راه بیت المقدس از کربلا می گذرد اما چه شد جز اینکه بعد از 8 سال جنگ بیهوده و برباد دادن حرث و نسل کشور که یک میلیون کشته و صدها هزار زخمی و نابودی زیر ساخت های اقتصادی را با خود بهمراه داشت تن به صلح داد. یعنی با 6 سال تاخیر. پس حق با شورای ملی مقاومت و مجاهدین بود که می گفتند بعد از دفع تجاوز عراقیها از ایران جنگ دیگر موضوعیتی ندارد و تنها در خدمت مطامع حریصانه خمینی برای صدور انقلابش است.

  • پس مجاهدین در دوران دفع تجاوز در کنار مردم و نیروهای مردمی علیه تجاوز جنگیدند و شهید داند و صدها نفرشان توسط خمینی دستگیر و خلع سلاح شدند و تنها زمانی با عراق وارد گفتگو شدند که عراق طرح صلح آنها را پذیرفت و خواهان قطع جنگ بین دو کشور شیعه مذهب شد.
  • خوب مگر در دوران شاه خمینی در عراق بسر نمی برد و از امکانات عراق علیه رژِم شاه استفاده نمی کرد؟ پس چرا کسی اعتراضی به او نداشت اما مجاهدینی که برای پیشبرد امر صلح به عراق رفتند کارشان ایراد داشت؟
  • مجاهدینم در عراق که بنده هم مدتی در آنجا بودم در صفوف مستقل علیه نیروهای خمینی می جنگیدند برای آزادی ایران و کار آنها ربطی به جنگ دو کشور نداشت. مجاهدین خارج از این جنگ در سال 1344 برای آزادی و دمکراسی در ایران تشکیل شده بودند و بدنبال این خواسته ملی و ترقیخواهانه بودند. لذا بعد از جنگ هم به مبارزه خود ادامه داند و عملیات فروغ جاویدان بعد از آتش بس بین دو کشور بمنظور آزادسازی ایران از دست ملاها صورت گرفت.

    حال مجاهدین پایگاه های مختلفی در عراق داشتند که اشرف یکی از آن پایگاه ها بود بعد از حمله متفقین (آمریکا و انگلیس) به عراق مجاهدین تماما در اشرف مستقر شدند و بصورت مختارانه توسط نیر.های اشغالگر آمریکائی خلع سلاح شدند در مقابل اینکه آمریکائیها تا تعیین تکلیف نهائی تک تک مجاهدین در عراق از ۀآنها محافظت کنند که متاسفانه دولت آمریکا به قرار داد فی المابین بین خود و تک تک مجاهدین مستقر در اشرف عمل نکرد و حفاظت از آنها را به نیروهای عراقی که از دولت ایران دستور می گیرند سپرد که این امر تا کنون به دو کشتار بیگناهان خلع سلاح شده منجر شده است. اما در مورد دیدار خانواده ها از اشرف. باید به عرض برسانم هر خانواده ای که به عراق آمد توانستند با فرزندانشان در اشرف دیدار کنند. همگی آنها از نوع برخورد مجاهدین کمال امتنان و تشکر را داشتند. بسیاری از این خانواده ها در بازگشت به ایران دستگیر شده و همچو.ن آقایان علی صارمی جعقر کاظمی و علی خاج آقائی بعد از سالها شکنجه اعدام شدند.

    اما باید به اطلاع شما برسانم که بنده خود از زندانیان سیاسی همین رژیم بودم. وزارت اطلاعات رژیم خانواده ای اعضای مجاهدین مستقر در اشرف را در هتل همای تهران گرد آورد و انجمنی تشکیل داد بنام "انجمن نجات" بنده که در زندان بودم هم در این نشست شرکت داشتم. معاون وزارت اطلاعات بنام محمد صالح علا که اصفهانی است برای حضار سخنرانی کرد و گفت ما شما را متشکل می نیم و هزینه های شما را تقبل می کنیم که علیه مجاهدین تظاهرات راه بیندازید و در واقهع انجمن نجات دست آموز وزارت اطلاعات بود . خانواده ائی که به جلوی درب اشرف اعزام شدند یا تهید و یا تطمیع شدند یعنی عده ای از ترس به آنجا رفتند و عده ای هم با وعده و عید گرفتن شغل و امکانات به بهانه اینکه فرزندانمان در اشرف هستند در بیرون در اشرف با صدها بلندگو یک جنگ روانی فرسایشی راه انداختند. منظور اینها نه فرزندانشاتن بود که اکثرا بیست سال بود که از خانواده خبری نداشتند.

    و نه سلامتی آنها چرا که دقیقا اینها پشت درمانگاهی که چندین نفر بیمار سرطانی در آن بستری بودند به فحاشی و عربده کشی مشغول بودند. کدام خانواده فرزندش را تهیدید می کند که ما به شما حمله می کنیم و شما را تکه تکه می کنیم. فیلمهای متعددی از این عربده کشی ها و فحاشی ها موجود است که می توانید آنها را ببینید و بعد خودتان قضاوت کنید.

    تا آنجا که به خانواده ها بر می گردد همیشه قدمشان مبارک و میمون بوده اما نه جمعی که با تهدید و تظمیع به آنجا آورده شده اند و حدود دو سال آنجا مستقر بوده و هستند مگر این خانواده ها خانه و زندگی در کشور ندارند؟ کار و کاسبی و شغلی ندارند؟ چگونه 20 سال بود که یادی از فرزندان خود نمی کردند بیکباره عاشق فرزندانشان شدند؟ مجاهدین اشرفی که خانواده هایشان پشت درب اشرف تجمع کرده بودند خودشان این ها را افشا کرده اند. و اینکه مشتی مزدور را بعنوان خانواده به رسمیت نمی شناسند. در ضمن همیشه دربهای خروجی اشرف برای کسانیکه دیگر نمی خواستند در کنار مجاهدین بجنگنند باز بوده و می باشد. اینها یعنی سک

    ساکنین اشرف دائما از طرف صلیب سرخ مورد مصاحبه قرار می گیرند و هر کسی که نخواست به زندگی در اشرف ادامه ددهد می تواند از اینطریق از اشرف خاترج شود و تا کنون صدها نفر هم از اینطریق از مجاهدین جدا شده اند. خوب شما می گوئید مجاهدین یاران خودشان را شکنجه می کنند دلیلش هم مصاحبه با تلویزیون و مطبوعات رژیم می دانید. خوب اگر این کار نکنند که اینها را رژیم اعدام می کند طرف از مبارزه بریده است که برود دنبال زندگیش نه اینکه اعدام شود کدام کارهای این رژیم از دروغ و کلک بدور بوده است تا در این زمینهراست بگوید. در روز روشن اینها مثل آب خوردن دروغ می گویند دروغی که بلافاصله افشا می شود خوب درباره دشمنان خود نباید دروغ بگویند؟ آنهم دشمنی که حق دفاع از خود ندارد و در یک محدوده کوچک در عراق حق دفاع از خود هم ندارد؟!. شما یک حرف راست از این رژیم را برایمان بیاورید تا ادعای آنها درباره مجاهدین را باور کنیم. عزیزم مجاهدین تاکنون بیش از صد و بیست هزار شهید و صدها هزار زندانی سیاسی برای آژادی ایران داده اند. از دختر بچه 9 ساله همچون فاطمه مصباح یزدی تا مسعو شکیبا نژاد15 ساله و جوانانی در حدود 12 و 13 سال. به دخترانشان در زندانها تجاوز کردند و فردای اعدام آنها رفتند دم درب منزلشان و 500 تومان به خانواده طرف می خواستند بدهند بعنوان مهریه دخترشان خانواده طرف می گفت ما خترمان 15 ساله بود که دستگیر شد ازدواح که نکرده بود با بیشرمی می گفتند دیشب به عقد فلال پاسدار در آمد و اعدام شد و اینهم مهریه آو است. نمونه اش دختر 15 ساله ای بنام سیمین هژبر است که مادرش بعد از شنیدن این خبر سکته کرد و درگذشت. خوب از جنین دشمنی شما چه انتظاری دارید. بگوید مجاهدین دسته گلند یا منافق و تروریست و .... ؟ در فاز نظامی بچه های عملیاتی مجاهدین بارها وقتی ضامن نارنجک را در مقابل پاسداران می کشیدند مبادا به مردم صدمه برسد نارنجاک را به سینه خود می فشردند و توی جوی آب می خوابیدند تا ترکش آن به کسی اصابت نکند. ما همه اینها را دیده ایم. بنده زندانی سیاسی دو رژیم بودم و سلامتی خود را در زندانهای دو رژِم از دست داده ام و از دشمن هم انتظاری جز این ندارم که در کنار شکنجه و نابودی و کشتن من مرا منافق و ستون پنجمک و وابسته و نوکر عراق و آمریکا و اسرائیل بنامد چون در غیر اینصورت که دشمن نیست. کسی که مرا می کشد باید مرا نوکر این یا آن و تروریست و آدمکش بداند اما در ایران چه کسی نمی داند که آدمکش ترین جنایتکاران همین آخوندها و بسیحیان و پاسداران و وزارت اطلاعاتی ها هستند. پس دشمنان چنین کسانی باید پاک و مبرا از آلودگی باشند تا با چنین جرثومه های فسادی مبارزه کرده و بجنگند. بنده در ادامه اگر سوالی بود در خدمت هستم.



۱۳۹۱ اردیبهشت ۱, جمعه

سرود صلح


 سرود صلح

صداي گام تو آيد چو از كرانه صلح
بر آرد از لب من شـعر عاشقانه صلح

بیا بیا که وطن سوخت از شراره کین
حجاب خشم به سوزان تو با زبانه صلح

سرود عشق تورا قـد سـيان به لب دارند
سرود عشق تو شيواترين ترانه صلح

به تيغ عشق به پا كن قـيامتي ديگر
كه با قـيام تو گردد زمان زمانه صلح

بهار هستي ما در دل خـزان پژمرد
بيا كرم كن و بگشا در خزانه صلح

بيا كه بي تو نبينم در اين خراب آباد
به (چار فصل ) زمان رويش جوانه صلح

نـواي ناله عـشاق سـر به كـيوان زد
كه مــيــر قـا فـله آيد ز آســتانه صلح

نـشسته مردم چشمان مردمان در راه
بيا بيا و بخوان بانگ جاودانه صلح

لـواي مـهـــر تورا عـاشقان به بر گيرنـد
لـواي عــشق تو زيباتـرين نشانـه صلح

يـگانه مظهــر عشقي به نام حـق حك كن
به لوح سرخ زمان نـقـش عـادلانه صلح

نـهــال نهـضـت ما را زلال باران باش
به كوچه باغ وطن عـطــر رازيانه صلح

بيـــا بيــا و وطن ســر به پا مـنـور كن
كه با حضور تو روشن چراغ خانه صلح

بخوان سرود رهائي به نام عـشـق ( ادلي )
كه مـيــر قـافـله آيـــد ز بـيــكرانه صلح

ميراسماعيل جباري نژاد