۱۳۹۴ بهمن ۱۴, چهارشنبه

شهیاد احسان ناطق:‌ «دجال گری با شعار مرگ بر آمریکا و مبارزه با امپریالیسم»

درحالی به سالروز سرقت انقلاب نزدیک می شویم، رئیس جمهور اعدام و اختناق و پدرخوانده تروریسم، چند روز گذشته را در ایتالیا و فرانسه، در حالِ خوش رقصی و حاتم بخشی و معامله دارایی های مردم با اجناس دست دوم و کالاهای بی کیفیت این کشورها بوده است.
در این چند روز، روحانی از شوق حضور در این کشورها،(که فقط برای چپاول اموال مصادره شده در ماجرای تحریم ها دندان تیز کرده اند) بارها از ذوق زدگی بیش از حد، حرف هایی زد که ماهیت واقعی این رژیم را آشکار می کند.
او در بخشی از حرف هایش گفت: اگر ظریف نبود، ما الان اینجا نبودیم.
حالا برگردیم به شعارهای دجال پیر که می گفت: نه شرقی و نه غربی.
سیاست کاملا دروغی که، در دوره خودش، به هم آغوشی با شرق و التماس به غرب رسید.
 و اکنون رئیس جمهورشان، در یک دعوت به غرب اینگونه ذوق مرگ می شود.
یا در جایی دیگر گفت: کلید رابطه با آمریکا، در ایران و نزد ما نیست، کلید در آمریکاست، اگر نزد ما بود حتما از آن استفاده می کردیم.
شعارهای ضد امپریالیسمی که آمریکا هیچ غلطی نمی تواند بکند را از خمینی را هنوز کسی فراموش نکرده.
که در همان زمان به غلط کردن افتاد، و برای خرید اسلحه، نه تنها از آمریکا، که به اسرائیل هم التماس کرد. و واسطه فرستاد.(همانطور که در خاطرات منتظری هم به آن اشاره شده).
حالا هم روحانی، با حقارت تمام اظهار کاسه لیسی ارباب بزرگ را دارد. و کلید ارتباط را نزد ارباب می جوید.
هر چند، خیلی قبل تر و در هنگام انتخابات، آنجایی که گفت: برای ورود به ده باید دم کدخدا را دید، موضع خود و مرادش رفسنجانی را در غلامی، به آگاهی کامل آمریکا و اوباما رسانده بود.
و گرنه این همه نرمش و تغییر موضع را از آمریکا و اوباما شاهد نبودیم.
و اگر نبود حمایت کدخدا، رفسنجانی هرگز چنین بی محابا، در مورد شورایی کردن قدرت خامنه ای حرف نمی زد.
و روحانی در خارج از کشور در باره شورای نگهبانشان سخن نمی گفت.
آری، حکومت دجالان به انتهای خط رسیده، و برای دوام بیشتر به هر طناب پوسیده ای چنگ می زند.
حال اگر این امر، گردش 180 درجه ای را هم خواستار باشد، چه باک، رفسنجانی از زیر عبایش یک خاطره دیگر بیرون می آورد، همانگونه که برای خامنه ای کرد.
خلاصه جنگ بر سر هژمونی به بالاترین درجه رسیده، و دو طرف برای دست یابی به قدرت تمام نیروهای خود را به صف کرده اند، و از هر اهرمی استفاده می کنند.
استفاده کردن از اسم نوه خمینی دجال تا بلعکس رد صلاحیت کردنِ یدک کشِ نام خمینی.
در این میان گروه اول، جناح مقابل را از تکرار حوادث 88 می ترسانند، تا به هدف خود که تضعیف خامنه ای است دست یابند.
تصور کنید رژیم آخوندی با چند رهبر اداره شود، واقعا مضحک خواهد بود. و به این صورت سنگ بنایی حکومت ظالمانه شان که ولایت مطلقه فقیه است بر فنا خواهد رفت، و از آن پس جام های زهرِ پیاپی است که باید بنوشند.
در آخر می خواستم به این مطلب اشاره کنم که، عاقبت این رژیم هیچ نیست جز، سرنگونی با دست های خلق قهرمان و فرزندان همیشه در صحنهء مجاهدشان.
همان گونه که در تظاهرات ضد روحانی و رژیم اعدام و تازیانه در فرانسه شاهدِ حضور خلق مجاهد و همیشه در صحنه بودیم.
و از این حضور پرافتخار بر خود بالیدیم.
با صدایی رسا فریادمان را به گوش جهانیان رساندیم، که مماشات با رژیم زهر خورده آخوندی دوامی نخواهد داشت و به امید خدا پیروزی نزدیک است.
نردبام زندگی ما و منی ست
عاقبت این نردبام افتادنی ست
لاجرن آن کس که بالاتر نشست
استخوانش سخت تر خواهد شکست.
به امید پیروزی خلق در زنجیر
http://www.hambastegimeli.com/%D8%AF%D9%8A%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D9%87%D8%A7/62156-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%A7%D8%AF-%D8%A7%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D9%86%D8%A7%D8%B7%D9%82-%E2%80%8C-%C2%AB%D8%AF%D8%AC%D8%A7%D9%84-%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D9%85%D8%B1%DA%AF-%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D9%85%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D8%A7-%D9%88-%D9%85%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D8%B2%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D9%BE%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%B3%D9%85%C2%BB

مجتبی قطبی:‌ پیام روشن ملتی دربند!

در پی دعوت دولت “سوسیالیستی” فرانسه از حسن روحانی، نماینده حکومت تروریستی حاکم بر ایران در ۲۸ ژانویه، سوالهای متعددی در اذهان، نه تنها عموم مردم ایران، بلکه در اذهان بسیاری از محافل و مجامع سیاسی و حقوق بشری بین‌المللی ایجاد شد.
اولین موضوعی که به ذهن خطور میکند طرح این موضوع است که غرب و فرانسه در ارتقاء روابط خود با ایران در دوران پساتحریم بدنبال چه منافعی میگردند؟
بدیهی است که یکی از ابتدائی‌ترین دلیل ها درغالب چنین روابطی منافع اقتصادی است که هر دو طرف از آن سود خواهند جست. اما انچه که مسلم است تجربه سی و چند سال روابط اقتصادی دو جانبه غرب با ایران و باج دادن های متعدد به آخوندها در دوران پیش از تحریمها این نظر را که مردم ایران از این باز رابطه به نوائی خواهند رسید کاملا ابطال میکند.
بخش دیگری به این موضوع میپردازد که برداشتن محدودیت های اعمال شده اقتصادی از سوی غرب و سازمان ملل متحد علیه رژیم ایران این فرصت را برای کشورهای صنعتی طرف های معامله با رژیم ایران فراهم میکند تا در جستجوی بازار سود، درآمدهای هنگفتی را از یک بازار ۸۰ میلیونی به جیب خود ریخته و از محل این درآمدها در رفع و رجوع بحران اقتصادی که اکنون سخت گریبان بسیاری از همین کشورهای غربی و سرمایه داری، از جمله فرانسه را گرفته است، از آن بهره جویند. که البته این موضوع به خودی خود چندان هم عجیب نیست.
روابط اقتصادی فیمابین غرب و ایران، به عنوان تأمین کننده بخشی از مواد اولیه مورد نیاز انها، تاریخاً بر اساس روابط استعماری بوده است. این قدرتها حداقل تا پایان دوران حکومت پهلوی، با استفاده از ضعف و بی کفایتی حاکمین وقت موفق شده بود تا قرادادهای استعماری اقتصادی و ناعادلانه ای را به مردم ایران تحمیل کرده و از این طریق وابستگی اقتصادی و سیاسی ایران به این کشورها را تضمین کنند.
اکنون نیز در دوران پسا تحریمها، با توجه به عمق بحران اقتصادی ایران، همین کشورها طبیعتاً در راستای سیاست بهره برداری و سودجوئی، در روی سکوی پرش قرار گرفته و حداکثر تلاش را به کار میبرند تا از ضعف، فلاکت و به پیسی افتادن رژیم آخوندی که غرقه در بحرانهای داخلی و خارجی گرفتار شده و نیازمند به “امدادهای غیبی” است تا چند صباحی دیگر به حکومت ننگین خود ادامه دهد، استفاده کنند.
اما آیا اینکه در این دوران همه شرایط یا بخش اعظمی از شرایط لازم برای پیشبرد چنین اهدافی فراهم هست و پاسخگوی حرص و ولع و آز همین سودجویان و تحمیل قرادادهای جدید استعماری به مردم ایران خواهد بود؟… در این بحث قابل تأمل است.
به نظر میرسد که دراین مقطع از زمان، برخلاف دوران قبل، نه راه گشایشی برای رژیم ملاها در چشم انداز است، و نه چشم‌انداز روشنی برای غرب و دیگر کشورهای صنعتی برای به غارت بردن اموال صاحبان اصلی آن یعنی مردم ایران وجود دارد.
تظاهرات بزرگ ایرانیان درپاریس، همزمان با سفر آخوند روحانی، قدرت و عزم جزم ملت ایران و مقاومت سازمانیافته و سرفراز انها را به نمایش گذاشت و پیام روشنی را به طرفهای معامله ارسال کرد که هیچ چیز، نه حمایت سیاسی و نه اقتصادی، این رژیم در حال احتضار را از سرنوشت محتوم آن، که همانا سرنگونی است، نجات نخواهد داد.
حضور هزاران ایرانی شریف به نمایندگی اکثریت قاطع مردم در این تظاهرات با شکوه به دعوت شورای ملی مقاومت، بار دیگر به دولتهائی که حتی تمام پرنسیپهای اخلاقی و ارزشهای دموکراتیک خود را به زیر پا نهادند و به فرهنگ و تاریخ خود “حجاب اجباری” بپوشانند تا با قاتلان مردم ایران، بر روی میز “شراب” خون بنشینند، پیام داد که سرمایه گذاری بر روی چنین رژیمی عبث و بیهوده است و مردم ایران و مقاومت خونبارش، که آنها بارها بر روی آن با سران داعشی حکومت به معامله نشستند، بدون شک آن را همچون رژیم پیشین، که در آخرین روزهای حیاتش نیز “جزیره ثبات” لقب گرفته بود، به زباله‌دانی تاریخ خواهند فرستاد.
مطمئنا مردم ایران در آینده پس از رژیم ولایت فقیه، دوستان خود را از میان کشورهائی انتخاب خواهد کرد که دامن خود را از ننگ همکاری و حمایت از رژیم جنایتکاران مبرا نگه دارند.
http://www.hambastegimeli.com/%D8%AF%D9%8A%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D9%87%D8%A7/62145-%D9%85%D8%AC%D8%AA%D8%A8%DB%8C-%D9%82%D8%B7%D8%A8%DB%8C-%E2%80%8C-%D9%BE%DB%8C%D8%A7%D9%85-%D8%B1%D9%88%D8%B4%D9%86-%D9%85%D9%84%D8%AA%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D9%86%D8%AF

حسین یعقوبی:‌ مجاهدین خلق و روایت دو کارزار متفاوت در خیابان های پاریس

هنوز چند ساعتی از کودتای استعماری – ارتجاعی ۱۷ ژوئن ٢٠٠٣ بر علیه مقاومت ایران نگذشته بود که به همراه چند تن از هواداران مقاومت به پاریس رفتم. نمی دانستم که چه کاری از دستم بر می آید، اما ندایی از عمق وجدانم مرا فرامیخواند که در روزهایی که ارتجاع و استعمار در یک اتحاد شوم قصد متلاشی کردن مقاومت را دارند، نباید فقط نظاره گر صحنه بود و به تعقیب اخبار پرداخت.
مریم رجوی، قلب طپنده مقاومت و تقریبا تمامی مسئولین سازمان و شورای ملی مقاومت در اسارت بودند و مقر مقاومت در اورسوروآز نیز هنوز در محاصره پلیس تا دندان مسلح. به پاریس که رسیدیم فضای شدیدا پلیسی حاکم بر پایتخت "مهد حقوق بشر" خود به تنهایی خبر از کارزاری بس سخت و نابرابر بین مقاومت مشروع ایران از یک طرف و رژیم ضدبشری حاکم بر کشورمان و حامیان استعماری اش از سوی دیگر می داد. تصمیم گرفتیم به اطراف برج ایفل، که اتفاقا تا آن موقع هرگز ندیده بودمش، رفته تا شاید خود را به "اعتراض به هر قیمت" به این عمل جنایتکارانه پیوند دهیم. در زیر برج ایفل، پلیس در حالت آماده باش ایستاده بود و حتی به دستفروشان فقیری که معمولا در آنجا به فروش سوغاتی های ارزان مشغولند اجازه ایستادن نمی داد، تا از شکل گرفتن هر گونه تجمعی جلوگیری کند. درآن شرایط حساس و طوفانی که سونامی آن فقط چند هفته پیشتر با بمباران پایگاههای مقاومت آغاز گردیده بود، تنها مرور تاریخچه مجاهدین بود که امید وایمانمان به عبور پیروزمند از این گردنه سهمگین را تقویت می کرد؛ مگر نه اینکه اساسا مجاهدین خلق با "شکستن بن بست های مبارزه" شناخته می شوند. باری در آن لحظات به ناگاه چشمم به خواهر مجاهدی خیره شد که با گامهای استوار به سمت برج ایفل می رفت. لحظاتی بعد، آن خواهر دلاور عکس مریم رجوی را با شعارهای پی در پی به اهتزاز در آورد و جرقه اولین اعتراض را در آن نقطه حساس شهر روشن کرد. طولی نکشید که آن خواهر مجاهد و ما که به یاری او شتافته بودیم خود را در محاصره پلیس دیدیم و اندکی بعد در بازداشتگاه. حدود پنج ساعت بعد از آنجا آزاد شدیم. قرار شد من و دوستانم در ماشین بخوابیم، تا فردا به تجمع اعتراضی که اکیدا ممنوع بود ادامه دهیم. آن شب تا صبح ما از خیابانی به خیابانی رانده می شدیم، زیرا پلیس حتی اجازه توقف در خیابان هم به ما نمی داد. فردای آن روز باز هم اعتراض بود و گریز از چنگ پلیس برای ادامه اعتراض در نقطه ای دیگر؛ حتی کلیسای تاریخی نوتردام هم که موقتا به آنجا پناه برده بودیم، از تعرض پلیس در امان نماند؛ و خلاصه ما بودیم و پلیس و خیابانهای پاریس در آن روزها که دشمن غدار می رفت تا "سور عزای ما را به سفره بنشیند". خاتمی تدارکچی شیاد آنزمان ولی فقیه، سرمست از اجابت استعمار به بند وبست های آشکار و پنهانش با ملایان خواستار استرداد بلاوفقه مریم رجوی، نماد مقاومت ما شده بود! بیاد داریم که در نقطه اوج آن رویارویی تاریخی، فداکاری غیرقابل وصف مشعل های فروزان آزادی بود که راه پیشروی آن توطعه استعماری- ارتجاعی را سد کرد و بار دیگر نام مجاهدین را مترادف با "شکستن بن بست های مبارزه" برای رهایی خلق محبوبشان در تاریخ به ثبت رساند. از آن زمان تاهمین چند روز پیش خیابانهای پاریس برای من همیشه یادآور آن روزهای تلخ و البته غرورانگیز بود.
اینبار اما در ۲۸ ژانویه میدان تاریخی دانفر روشرو و خیابانهای اطراف آن شاهد رویداد و وجه دیگری از حضور پرقدرت مجاهدین و مقاومت ایران بودند؛ اعتراض در اوج به سفری دریوزانه که قرار بود در جریان آن به کمک لابی بیشرم رژیم از روحانی شیاد چهره ای مدره و میانه رو ارائه داده شود تا راه را برای ادامه حیات ننگین رژیم ولایت فقیه و به تبع آن چپاول سرمایه های مردم ایران هموار سازند. اما گذشته از تبلیغات دجالگرانه رژیم آخوندی، این سفر نه تنها هیچ دستاورد استراتژیک برای رژیم به همراه نداشت بلکه برعکس، حاصل آن علاوه بر تشدید تضادهای درون نظام ولایت فقیه، ناگزیر به گشایش جبهه جدیدی در راستای فروپاشی حکومت آخوندی نیز منجر خواهد شد. به این موضوع از جوانب مختلف پرداخته شده، من فقط به یک نمونه از زبان سردمداران خود رژیم اکتفا می کنم.
 خبرگزاری فارس ارگان سپاه پاسداران رژیم در ۹ بهمن ۹۴ به شکست این سفر و عواقب خطرناک آن اینچنین اذعان می کند:
"تا زمان انتخابات ما با دو مؤلفه نمایش و گشایش مقطعی مواجه خواهیم بود، این سفرها، دید و بازدیدها و پروپاگاندا کردن آن، بخش نمایش را به خودش اختصاص می‌دهد. ظرفیت حقوقی کشور کفایت نمی‌کند که ما بتوانیم دست برتر را در این قراردادها داشته باشیم. در پازلی قرار گرفته‌ایم که اگر دقت نکنیم و توجه نداشته باشیم و تبدیل به بخشی از این پازل شویم، به انقراض انقلاب اسلامی و ریشه‌کن شدن نظام منتهی خواهد شد".
بنابراین روشن است که سران رژیم بیشتر از هر کس به این امر واقفند که رژیمشان به لحاظ تاریخی هیچگونه قرابتی با "پازل" جهان امروز نداشته و در صورت ورود ناگزیر به این میدان، انقراض نظام ولایت فقیه در چشم انداز خواهد بود.

اما آنچه بیش از هر چیز انگیزه نوشتن این مقاله را در من ایجاد کرد، سخنان سراسر شور و امید قهرمان مجاهد خلق مرضیه باباخانی، یکی از مشعل های فروزان آزادی در کارزار در هم شکستن پروژه انهدام مقاومت، در اجتماع غرورانگیز ۲۸ ژانویه در میدان دانفر روشرو بود؛ و دقیقا به همین دلیل در ابتدای این نوشتار به تشریح خاطراتی از روزهای کودتای ۱۷ ژوئن پرداختم تا ضمن اشراف بیشتر به مختصات و موقعیت کنونی مقاومت و مجاهدین، شکست سفر رئیس جمهور نظام ولایت فقیه حسن روحانی بیشتر ملموس گردد.
مقدم بر هر چیز، اگر در گذشته دولت فرانسه برای محدود کردن فعالیت های مقاومت و مجاهدین، البته در راستای دلجویی از ملاها، به لیست شرم آور تروریستی مستمسک می جست، اینبار اما بعد از عملیات تروریستی اخیر در پاریس و با توجه به اعلام شرایط اضطراری که اتفاقا مورد حمایت اکثریت شهروندان فرانسوی نیز است، دولت فرانسه می توانست براحتی و با استناد به قوانین مربوط به شرایط ویژه جلوی تظاهرات اعتراضی مقاومت را بگیرد. اما تزلزل و بی آیندگی رژیم از یک سو و توجه سیاستگزاران فرانسوی به قدرت و توانمندی مجاهدین به مثابه یک نیروی خستگی ناپذیر تغییر در ایران، قدرت مانور آنها را در پیش بردن خواسته های ذلیلانه رژیم نسبت به مجاهدین به مراتب تضعیف نموده است.

اگر در ایام ۱۷ ژوئن ٢٠٠٣ رژیم حاکم بر ایران توانست با سوء استفاده از شرایط منطقه ای در آن زمان سیاست های استعماری را با خود همسو کرده و راهبند بزرگی در مقابل پیشروی مقاومت ایجاد نماید، تا جایی که حتی به هواداران این مقاومت اجازه استراحت در اتوموبیلشان را هم نمی دادند، این بار در ۲۸ ژانویه ۲۰۱۶ این مجاهدین خلق و هزاران هوادار پرشور مقاومت بودند که، به دلایل ذکر شده فوق، خیابانهای پاریس را با قدرت تمام تا چند صدمتری کاخ الیزه پشت سر گذاشتند تا ضمن پژواک صدای مظلومیت مردم ایران، چهره واقعی آخوند شیاد روحانی را به عنوان قاتل فرزندان ایران افشا نمایند.
نکته بسیار حائز اهمیت در تظاهرات "نه به روحانی" انعکاسات بی سابقه رسانه ای بود؛ بجز "آیت الله بی بی سی" و رسانه های "مقلد" آن که ضمن اعلام عزای عمومی دچار خفقان مزمن هم شده بودند، گزارشات مربوط به این کارزار قدرتمند سیاسی به سرعت باد در صدر اخبار تقریبا تمام جراید معتبر دنیا و شبکه های اجتماعی قرار گرفت.

اگر در جریان کودتای هفده ژوئن، قهرمانان این مقاومت از جان خود مشعلی برای راندن دیو ارتجاع و استعمار ساختند، این بار در ۲۸ ژانویه ۲۰۱۶ کلام پرصلابت مجاهد خلق مرضیه باباخانی بود که ققنوس وار و برخاسته از خاکسترش ندای پیروزی محتوم مردم و مقاومت را سر می داد. آنجا که می گفت: "مجاهدین و مردم ایران ۳۷ سال است که بهای حاکمیت مردم را با گوشت و پوست خود پرداخته اند و ما به این نبرد ادامه خواهیم داد و در مقابل زد و بند با این رژیم سکوت نمی‌کنیم".
"پرداخت بها با گوشت و پوست"، این جملات تا عمق جانم می نشست، به این کلمات گوش می کردم و با نگاهی به چهره این شیر زن قهرمان به خود می گفتم، ما با مجاهدین نه تنها روحانی و رژیمش را به ذباله دان تاریخ می سپاریم که یقینا امید خیانت شده مردم را دوباره باز می گردانیم. من این حقیقت را در "تطابق کلام و فدای" مرضیه باباخانی با تمام وجودم حس می کردم.
http://www.hambastegimeli.com/%D8%AF%D9%8A%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D9%87%D8%A7/62146-%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86-%DB%8C%D8%B9%D9%82%D9%88%D8%A8%DB%8C-%E2%80%8C-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D9%87%D8%AF%DB%8C%D9%86-%D8%AE%D9%84%D9%82-%D9%88-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%AF%D9%88-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D9%85%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%88%D8%AA-%D8%AF%D8%B1-%D8%AE%DB%8C%D8%A7%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%B3

استقبال از روحاني باعث گسترش سرکوب در ایران و جنگ افروزي بيشتر در منطقه مي گردد

مريم رجوي در ارتباط با سفر روحاني رييس جمهور رژيم آخوندي به ايتاليا و فرانسه گفت: روحاني به عنوان یک ملا،  مدافع تئوکراسی است و به وفاداری به ولایت فقیه سوگند خورده است.  او در 37 سال گذشته يكي از بالاترين مسئولان فاشيسم ديني حاكم بر ايران بوده و در همه جنايتهای آن دست داشته و به واسطه جنايت عليه بشريت بايد در مقابل عدالت قرار گيرد.

 مدره نمايي او يك دروغ بزرگ صرفاً براي جلب كمكهاي غرب و در راستاي رسالت او براي نجات رژيم بحران زده ملايان است كه اكثريت قاطع مردم ايران خواستار سرنگوني آن هستند.  علي رغم اين او مشخصاً نه مي خواهد و نه مي تواند از موج سرسام آور اعدامها در ايران و قتل عام بشار اسد در سوريه در عمل و حتي در حرف فاصله بگيرد. بي دليل نيست كه او از هر دوي اينها به طور علنی و به صراحت حمايت كرده است.
اين واقعيت را در كارنامه رياست جمهوري او با حدود 2200 اعدام تاكنون (بالاترين در 25 سال گذشته), حمايت تمام عيار از ديكتاتوري اسد و قتل عام مردم سوريه، حملات موشكي عليه ساكنان كمپ ليبرتي,  دستور رسمي براي گسترش موشكهاي بالستيك سپاه پاسداران يعني تكثير سلاحهاي كشتارهاي جمعي مي توان ديد.
تحت دولت او سرکوب و کشتار مسلمانان سنی و مسیحیان شدت یافته و به‌رغم وعده‌هایش وضعيت اقتصاد ایران هم بحرانی‌تر شده است زیرا او متعهد به تأمین مخارج جنگ پاسداران و شبه‌نظامیان در سوریه و یمن و عراق است.
كارنامه او به خوبي نشان مي دهد توهم «مدراسيون» و «اعتدال» در اين رژيم تا چه اندازه بي پايه و مضحك است.
مریمرجوي تأكيد كرد فرش قرمز پهن كردن توسط دولتهاي اروپايي براي روحاني, خوش آمد گويي به پدرخوانده تروريسم و بنيادگرايي است و صرفاً باعث تقويت تماميت رژيم و هارترين باندهاي آن و عليه حقوق بشر در ايران ميشود.  استقبال از روحاني تنها اين رژيم را در شكنجه و اعدام مردم ايران و جنگ افروزي بيشتر در منطقه به ويژه در سوريه و صدور افراطي گري اسلامي و تروريسم تشجيع خواهد نمود.
رابطه با رژيم ايران بايد به توقف اعدام و بهبود وضعيت حقوق بشر در ايران مشروط شود. اين خواست مردم ايران و لازمه صلح و مبارزه با تروريسم در منطقه و جهان است.
دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران
۸ بهمن ۱۳۹۴ (۲۸ژانویه ۲۰۱۶)
http://www.maryam-rajavi.com/index.php?option=com_content&view=article&id=1390:2016-01-28-13-47-11&catid=16:2009-08-05-07-59-06&Itemid=527

۱۳۹۴ بهمن ۱۲, دوشنبه

اولین گل شکفت

مجاهد کبیر احمد رضایی

حلقاتی سرسخت و پولادین از زنجیر انسانهای انقلابی که مشعل آگاهی و آزادی را به دیار محرومان ارمغان می‌برند.
و او یکی از آن حلقه‌ها  سرسخت پولادین بود.
تهران - غفاری - 7بعدازظهر 11بهمن 1350
درست در حین عبور از چهار‌راه، متوجه یک نگاه مشکوک شد؛ یک جفت چشم زل‌زده همراه با ناشیگری تمام در عادیسازی. اما او خودش را نباخت. با خونسردی و اعتماد به‌نفس به‌سمت راست خیابان هدایت گام برداشت. از لای جیب کت، پهلوی راستش را با نوک انگشت چک کرد. سختی بدنه کلت کمری به او اطمینان بخشید. نارنجکش نیز سر جایش بود. ناگهان ایستاد و به بهانه بستن بند کفش، از پشت عینک انتهای مسیری را که آمده بود، به سرعت پایید. باز هم همان نگاه زل‌زده و مشکوک.
برایش شکی باقی نماند که تعقیبش می‌کنند. قدمهایش را تند کرد. یکی دو مغازه را با شتاب پشت سر گذاشت و چند متر از مسیری را که رفته بود، با محمل خرید، به عقب برگشت. یک پژوی سفید در حال نزدیک‌شدن به او بود. باز همان جنس نگاه؛ این بار سه تا با هم. انگار از حدقه‌شان تازیانه می‌بارید. به سرعت برق جیبهایش را گشت، خوشبختانه مدارکش را قبل از خروج از پایگاه تصفیه کرده بود. آن چشمهای لعنتی، داشتند در هم ضرب می‌شدند و جلو می‌آمدند. چند شبح دیگر میدان دید او را تاریک کردند. احتمال دستگیری، احساس سوزندگی صاعقه در خون، یک لحظه تصویر سازمان و یارانش در بیرون زندان و سوختن قرارها. اما او از قبل خودش را برای چنین شرایطی آماده کرده بود؛ آن‌قدر آماده که دشمن تا این‌جایش را تصور نمی‌کرد. پس مجال نداد و

اما او چگونه آدمی بود؟
از بچگی پرشور و پر جنب و جوش. قدم به سن جوانی که گذاشت، دیگر آرام و قرار نداشت. سوم دبیرستان بود که در حال انتقال یک ماشین چاپ به خانه‌شان، توسط پلیس دستگیر و مدتی زندانی شد. در دوران دبیرستان در حالیکه 16سال بیشتر نداشت، ساواک همواره او را اذیت می‌کرد. با این‌که در دبیرستان شاگردی ممتاز بود، ولی در انتخاب میان تحصیل و مبارزه، درنگ نکرد و مبارزه را انتخاب کرد. به‌همین دلیل از سال پنجم دبیرستان درس را رها کرد و دست از تحصیل کشید. به‌سربازی هم نرفت و زندگیش را به‌طور تمام عیار وقف مبارزه نمود. خیلی زود وارد فعالیتهای سیاسی شد. فقط حرف نمی‌زد، اهل عمل مشخص بود. آن‌قدر به گرد شهر گشت تا سرانجام به آنی که آرزو داشت، رسید.

یکروز مادرش، در حالیکه آن یکی فرزندش در دانشکده دندانپزشکی قبول شده بود و به دانشگاه می‌رفت، به او گفت: چرا درس نمی‌خونی؟ چرا دانشگاه نمیری؟ همه میگن چرا فلانی درسش رو رها کرده؟ اما او سراسر عزم و یقین پاسخ داد: مامان، گوش‌ات به این حرفها بدهکار نباشه، من اگه بخوام دکتر و مهندس بشم، خیلی راحت می‌تونم، ولی نمی‌خوام بشم. فکر می‌کنی برادرم برای تو دکتر میشه؟ خاطرجمع باش که ما هیچ‌کدوم دنبال این قبیل کارها نیستیم.

به‌دلیل کارآکتر بسیار فعال و پرجوش و خروشی که داشت، در میان طبقات و اقشار مختلف کارگر، بازاری و دانشجو صدها دوست و آشنا داشت و همه او را به‌عنوان سمبل تحرک و جسارت می‌شناختند. او دوست بزرگ و صمیمی مردم بود و یک لحظه در زندگیش از یاد دردهای مردم غافل نبود. دلش برای فقرا خیلی می‌سوخت. در مدرسه که بود، پول جمع می‌کرد و برای فراش مدرسه‌شان چیز می‌خرید. یکبار به برادرش سفارش کرده بود که‌: اگر من شهید شدم، از طریق آدرسهایی که نوشته‌ام کمک به آن مردم فقیر را ادامه بده. بعد از شهادتش، در همان مدتی که مخفی بود، به خیلی از مردم محروم و کم‌درآمد کمک کرده بود. آخر این کار را از زمانی که در کلاس سوم و چهارم دبستان بود، شروع کرده بود. یکی از آن مستمندان، از آشنایان‌شان بود. وقتی خبر شهادت او را شنیده بود، در حالی‌که اشک می‌ریخت، گفت: دیشب عکسش را جلوم گذاشته بودم و گریه می‌کردم. با خودم می‌گفتم اگه او این خاک ذغال را نیاورده بود، الآن کرسی‌مان سرد بود.

مهمترین و بارزترین خصوصیت او، قاطعیتش در برخورد با دشمن و امر مبارزه بود. این ویژگی در روزهای بحرانی بعد از ضربات دشمن، تأثیر بسیار زیاد و تعیین‌کننده‌یی داشت. بعد از هر ضربه‌یی، امیدواری، تحرک، حرکت به‌پیش و پرهیز از هر نوع سکون، مهمترین عوامل برای بازسازی هستند و او به‌دلیل قاطعیتش در برابر دشمن، سمبل و نمونه بارز چنین خصوصیاتی بود.

او قهرمانی است که تا آخرین لحظه زندگی‌اش، بار تمام مسئولیتها و وظایفش را با قاطعیت و پشتکاری شگفت‌انگیز به‌پایان رساند.

همیشه ‌آرزو می‌کرد که در گرماگرم پیکار شهید شود و زنده به‌دست دشمن نیفتد و به آرزویش رسید. او می‌گفت: ما شهید می‌شویم و در همان حال به‌جای هر شهیدی و هر تفنگی که بر زمین می‌افتد، صدها و هزاران پیکارجوی مجاهد سر بر می‌آورند و تفنگ به‌دست می‌گیرند.

او در میدان پیکار با دشمن انسانها، با دشمن خوبیها و دشمن آزادی انسانها، با چهره‌ای سرخ، با رویی سرشار از نفرت به دشمن و ایمانی استوار به‌شهادت رسید. او به دشمن هیچ نداد. نه سلاح و نه پیکر. از پیکرش هیچ چیز باقی نماند ولی آرزوهای بزرگش، فداکاری و نتیجه تلاشهایش، بزرگترین میراثی بود که برای مردم محبوبش باقی ماند.

شهادتش همان‌قدر که غم‌انگیز بود، امیددهنده و راهگشا نیز بود. او نشان داد که فرزندان مجاهد این مرز و بوم آن‌چنان قدرت و شرفی دارندکه دشمن ناپاک را حتی در یک نبرد نابرابر به‌ضجه وامی‌دارند.

خون او با همه عشق و کینه‌یی که در درون داشت، امروز در رگهای جوانان میهن جاری است و خاطره قهرمانی و فداکاری او به آنها عزمی استوار می‌بخشد که در مصاف با رژیم ولایت فقیه، تمام آرزوهای مقدس و انقلابی او را تحقق بخشند و در خواندن سرود رزم‌آوری و پیروزی با او همصدا شوند:
مجاهد کبیر، احمد رضایی
یکی از درخشانترین پیشگامان تاریخ معاصر ایران و نخستین شهید سازمان پرافتخار مجاهدین خلق ایران، که پایان زندگی‌اش، آغاز جاودانگی‌اش شد. یادش گرامی و ماندگار

10بهمن 94.
http://www.mojahedin.org/news/170502/%D8%A7%D9%88%D9%84%DB%8C%D9%86-%DA%AF%D9%84-%D8%B4%DA%A9%D9%81%D8%AA

وقتی گرگها مدافع قربانی می‌شوند!

بعد از بازگشت حسن روحانی از سفر به ایتالیا و فرانسه، این سفر، به موضوع جنگ بین باندهای رژیم تبدیل شده است.

باند خامنه‌ای مدعی است که چرا پولهای آزاد شده را به دامن غربیها ریختید و ایرباس خریدید؟ مگر مشکل و اولویت اول ما کمبود هواپیمای مسافربری و ایرباس است؟ پس مسأله اشتغال، محرومیت مردم و بیکاری جوانان چه می‌شود؟ 

روزنامه رسالت، ارگان باند فاشیستی مؤتلفه نوشت: «سوغات این دو سفر برای اقتصاد ایران چیست؟ آیا ما از رکود خارج می‌شویم؟ آیا 8 میلیون بیکار در ایران می‌توانند خوشبین باشند که حداقل بخشی از آنها فردا سر کار خواهند رفت؟ … چرا منابع عظیمی از دارایی‌های بلوکه شده که امروز باید صرف رونق اقتصادی در کشور و ایجاد اشتغال شود، اختصاص به خرید هواپیمای مسافربری، آن هم با این تعداد اعلام شده باشد؟» (11بهمن 94).

کیهان خامنه‌ای نیز نوشت: «آیا این به مانند آن نیست که خانواده‌ای از بیکاری و بیماری و... رنج می‌برد و پدر خانواده، تنها سرمایه‌اش را به خرید لوستر اختصاص می‌دهد!؟» (10بهمن 94).

دم خروس مدعیان که سنگ مردم و معیشت و حل مسأله بیکاری و غیره را به سینه می‌زنند، آنجا بیرون می‌زند که مطرح می‌کنند چرا پولهای آزاد شده را در مسیر کانال اقتصاد مقاومتی نمی‌اندازند؟ روزنامه رسالت در ادامه همان مطلب خود سؤال کرد «نسبت این قراردادها با اقتصاد مقاومتی چیست؟» 

پاسدار نقدی، سرکرده بسیج ضد‌مردمی هم گفت: «سفر رم و فرانسه رئیس‌جمهور، خنجری بر پیکر اقتصاد مقاومتی بود، زیرا این اقدامات بر ضداقتصاد مقاومتی است» (سایت حکومتی انتخاب ـ 10بهمن 94).

روشن است که اقتصاد مقاومتی، اسم مستعار سلطه سپاه پاسداران و نهایتاً بیت خامنه‌ای بر اقتصاد کشور می‌باشد؛ بنا‌ به تجربه 37سال حاکمیت آخوندها، منظور این است که: به اسم مردم، به کام سپاه پاسداران و آخوندها؛ به اسم محرومان و مستضعفان، به‌کام تروریستهای مزدور رژیم در کشورهای مختلف از منطقه تا آفریقا و آمریکای لاتین. کما این‌که کیهان خامنه‌ای (10بهمن) یقه یکی از مشاوران روحانی را گرفت که چرا در مصاحبه با سی.ان.ان گفته است: «ایران باید پس از بیش از 10سال تحریم… بیشتر توجه خود را بر مسائل داخلی قرار خواهد داد و… دیگر منابعی در اختیار نخواهد داشت که به منطقه و یا «بلندپروازی‌هایش در منطقه» اختصاص دهد»! کیهان نوشته بود که فرد مزبور با این اظهارات، «تنها برگ برنده منطقه‌یی و بین‌المللی ما (یعنی صدور تروریسم) را در مقابل دشمنان» سوزانده است.

در مقابل، باند رفسنجانی روحانی هم، شعار حل مسائل مردم را می‌دهند؛ فراموش نکرده‌ایم که قبل از برجام، حسن روحانی حل همه مسائل، از مشکل اشتغال و بیکاری و محیط زیست تا آب خوردن مردم را مشروط به برطرف شدن تحریمها و جذب سرمایه می‌کرد. اکنون هم این باند سفر حسن روحانی را گشایش سیاسی و اقتصادی برای نظام توصیف می‌کنند و از آن به‌عنوان آغاز عصر پسابرجام اسم می‌برند و وعده سرمایه‌گذاری و توسعه و اشتغال می‌دهند. ظریف، وزیر خارجه روحانی در این رابطه گفت: «امروز ما در شرایطی قرار داریم که کار به‌دست مردم، تشکلها و بنگاههای اقتصادی ماست که بتوانند از فضای جدیدی که ایجاد شده برای پیشبرد اهداف ملی استفاده بکنند» (تلویزیون رژیم -10بهمن 94).

اما متقابلاً باند ولی‌فقیه دست اینها را رو می‌کند که شما به جای «توسعه» و «پیشبرد اهداف ملی» و حل مسأله اشتغال کشور، همه پولها را به خارجیها دادید و مسأله اشتغال در ایتالیا و فرانسه را حل کردید! کوچک‌زاده در جلسه 11بهمن مجلس ارتجاع فریاد زد:
«نکند در برجام یک بند مخفی هست که هر چه پول ما آزاد می‌شود، پیش هر کشوری که هست، خود همان کشور باید بگوید که ما چی باید بخریم!» 

به این ترتیب باندهای رژیم خیانتها و افتضاح‌های طرف دیگر را با توجه به اطلاعاتی که از هم دارند، برملا می‌کنند؛ اما در عین‌حال می‌کوشند پولهای آزاد شده را زیر پوشش دفاع از مردم به جانب خود بکشانند. «مردم» برای باند خامنه‌ای یعنی پاسدار و بسیجی و تقویت بیش از پیش آنها که از جمله با طرحی که هفته گذشته تحت عنوان طرح تقویت بسیج، در مجلس ارتجاع مطرح شد، آن را پیش می‌برند.

باند دیگر هم تحت عنوان «توسعه ملی»، می‌خواهد پولها را صرف پل زدن با غرب و آمریکا کند و از این طریق برای خود تضمین بقا بخرد. آنچه که برای هیچ‌یک از دو باند مطلقاً مطرح نیست، مردم و فقر و رنج و محرومیت مردم است. مردم ایران نیز هر دو دسته را سالهاست که آزموده‌اند و می‌دانند از اینها جز شر و فقر و نکبت به آنها نخواهد رسید و راه نجات، تنها اتکا به نیروی خودشان و مقاومت سازمان‌یافته خودشان است.
http://www.mojahedin.org/news/170504/%D9%88%D9%82%D8%AA%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%DA%AF%D9%87%D8%A7-%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%81%D8%B9-%D9%82%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D9%86%D8%AF

تیشه به ریشه، به خیال حفظ درخت!


رد صلاحیت گسترده
پس از رد صلاحیتهای گسترده و در فاصله چند روزی که شورای نگهبان مدت مشخصی را برای بررسی مجدد و رسیدگی به شکایتها تعیین کرده است، به نظر می‌رسد که کشمکشهای پشت پرده با شدت ادامه دارد که البته بخشی از آن هم به بیرون درز می‌کند؛ سوالی که مطرح است این است که رد صلاحیت شدگان یا کسانی که به‌اصطلاح صلاحیتشان احراز نشده، چه اشکال و تناقضی را مطرح می‌کنند و این تناقض بر روی رژیم ولایت‌فقیه به چه نحوی عمل می‌کند؟ 

واقعیت این است که فاشیسم دینی از روز اول ادعایش این بوده که بر اساس شرع بنا و تأسیس شده و هر چه را که شرع می‌گوید، بی‌کم و کاست همان قانون است و همان را اجرا می‌کند. بر همین اساس بود که وقتی خمینی حاکم شد روی تمام دستگاه قضایی و دادگستری و قوانین مدرن که ربطی هم به رژیم شاه نداشت و محصول پیشرفت بشر و تمدن بشری در این حوزه بود، خط بطلان کشید و گفت: قانون یعنی شرع! شرع هم یعنی آخوند و ته خط یعنی ولی‌فقیه که حاکم مطلق‌العنان جان و مال و ناموس مردم است.

اکنون ولی‌فقیه از طریق شورای نگهبان دست نشان خودش، این دستگاه را از پایه و ریشه می‌زند، اما چگونه و چطور؟ این قضیه و این تناقض در جریان رد صلاحیت یا عدم احراز صلاحیت حسن خمینی بیرون زد. به این صورت که حسن خمینی را چند تن از مراجع حوزه تأیید کردند و به به‌اصطلاح اجتهاد او رأی دادند و هیچ‌کس از مراجع هم این را رد نکرد.

شرط مجتهد شدن و مجتهد شناخته شدن در نظام آخوندی این است که مراجع و مدرسان حوزه به فرد به‌اصطلاح «اجازه» اجتهاد بدهند و گواهی کنند که او مجتهد است. حسن خمینی هم در نامه اعتراضی سرگشاده چند روز پیش، روی همین دست گذاشت و ضمن اشاره به این‌که مرا بزرگان و مراجع تأیید صلاحیت کرده‌اند نوشت: «اینکه بعضی از… فقهای شورای نگهبان نتوانستند از شهادت علمای اعلام که بر بسیاری از ایشان سمت استادی دارند… صلاحیت علمی مرا احراز کنند حداقل برای من و بسیاری دیگر جای تعجب دارد».

در واقع به آنها می‌گوید شما که اسم خود را فقیه و فقهای شورای نگهبان گذاشته‌اید، مگر غیر از این است که اعتبار خود را از همین مراجع گرفته‌اید و آنها شما را تأیید کرده‌اند؟ پس چطور است که الآن حرف آنها را قبول ندارید و می‌گویید باید امتحان بدهم؟! پس معلوم است که قضیه نه شرع است و اجتهاد و نه صلاحیت و غیره، بلکه مسأله تنها سیاسی است.

همین موضوع و همین تناقض را یکی دیگر از کسانی که رد صلاحیت شده، یعنی آخوند حجتی کرمانی که آخوند شناخته شده‌ای است، مطرح کرده و در نامه‌یی که دیروز منتشر شده، نوشته: «چه کسی شک دارد که ردّ یا عدم قبول امثال این حقیر، جنبه فقهی ندارد و صددرصد سیاسی است. کاش سیاسی بود! ضدّ سیاسی است! یعنی بی‌سیاستی است».

و در توضیح این بی‌سیاستی نوشته: «احترام امامزاده با متولّی است… وقتی شورای نگهبان احترام مرجعیت را ندارد چه توقعی است (از دیگران) ؟». راست می‌گوید، چون خامنه‌ای و شورای نگهبان با این کار، ریشه دستگاه ولایت‌فقیه را زدند و اثبات کردند که همه اینها بازی سیاسی است و توسل به شرع و فقه و فقیه تنها برای حفظ قدرت و حفظ دیکتاتوری و استبداد سیاه زیر پرده دین است.

http://www.mojahedin.org/news/170481/%D8%AA%DB%8C%D8%B4%D9%87-%D8%A8%D9%87-%D8%B1%DB%8C%D8%B4%D9%87-%D8%A8%D9%87-%D8%AE%DB%8C%D8%A7%D9%84-%D8%AD%D9%81%D8%B8-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%AA