۱۳۹۴ دی ۴, جمعه

فلاني مرد اما عاشقي نوشش از استاد محمد ملكي


شعر چراغ
از استاد محمد ملكي


نميدانم چه خواهد شد،      نميدانم چه خواهد شد   
و فردا در كجاي اين خراب آباد خواهم مرد
و از اين عمر بي حاصل       چه خواهم گفت
چرا بر اين كوير خشك و تركيده دگر باران نميبارد
چرا بر اين كوير خشك و تركيده دگر باران نميبارد
چرا يك كاوه و بابك به ايران بر نميخيزد
دگر از مردهاي مرد و                   از آن قهرمانيها      
كسي حرفي نميگويد                   ره آنان نمي پويد
چرا ايران تهي از مُشكهاي آسمان خو است
دلم از اين همه نابخرديها             سخت آشوب است
من از پوكيدن و ماندن                 به ياد دوست ميترسم
من از دنياي بي عاشق                 بسان بيد ميلرزم    
چرا ديگر كسي عاشق نميگردد    كجا رفتند عاشقهاي جان بركف  
به عشق پاكشان سوگند              من از پوسيدن و مُردن      در اين مُرداب كرم آلود بيزارم
به خون پاكشان سوگند               من از نامردميها سخت بيمارم       من از نامردميها سخت بيمارم
(باور كنيد با عشق اومدم اينجا با عشق اومدم اينجا كه شما رو ببيننم وگرنه وضع مزاجي ام اجازه نميده)
ولي با اينهمه، با اينهمه                اميد و عشق ميخوانم
نميدانم چه خواهد شد                 و فردا در كجاي اين خراب آباد خواهم مرد
و از اين عمر كم حاصل چه خواهم برد
بهر تقدير من هم آرزو دارم         پس از مرگم زجمع دوستان                   يك شاعر سرگشته و عاصي
زند فرياد كي مردم                     فلاني برد عمري دار بر دوشش              
فلاني مرد اما عاشقي نوشش

۱۳۹۴ آذر ۲۸, شنبه

روح حیوانی و «بحث های طلبگی»

هجوم گراز وار آخوندها به سرزمین باستانی مان و به دست گرفتن قدرت در کشوری با تمدن دیرینه، ایران و ایرانی را با ادبیات جدیدی که دقیقا در مقابل فرهنگ ملی و تمدن باستانی شان قرار داشت، مواجه ساخت.
هم نسلان نگارنده مطلب حاضر بیاد دارند که در برابر افشاگری های بی امان نسل فدا و ایمان در فاز سیاسی که در نوک پیکان خود، آخوند بهشتی را هدف قرار داده بود، او با همان کلام مکارانه اش اعلام کرد که «ما تشنه گان قدرت نیستیم، ما شیفتگان خدمتیم.» و لابد چون شیفته خدمت بودند فضا چنان را برای دیگران تنگ ساختند که مبادا هوس خدمت کنند و .... .
تنگ نظری و انحصار طلبی بی حد و حصر بهشتی و همراهان شیفته خدمتش راه به عزل اولین رئیس جمهوری در ایران بود که گمان می برد در فرانسه از میتران محبوبتر است!!.
حمام خونی براه افتاد تا «شیفتگان خدمت» بی دغدغه بتوانند به خدمات رسانی شان بدون هر اما و اگر و اعتراضی ادامه دهند. دیگر کسی در میدان نماند حتی سینه چاکان «خط ضدامپریالیستی امام» هم از این سرکوب در امان نماندند و نوبت به دریدن یکدیگر رسید، چرا که قطار سرکوب در استراتژی «انحصار طلبی» برای تحقق «شیفتگی خدمت» هیچگاه در تاریخ متوقف نشده است الا اینکه به دست توانای ملت به سقوط و پرت شدن به ته دره تاریخ گرفتار آید.
اما جالب آنکه هرگاه صحبت دریده شدن گرگ ها بوسیله یکدیگر می شد، این امر به «بحث طلبگی» ارجاع داده می شد که گویا در «حوزه» جهل و جنایت امری است مرسوم و معمول!!.
آخرین نمونه از اینگونه مباحث در مجلس رژیم بود که در جریان بررسی قرارداد اتمی معروف به «برجام» ، روح الله حسینیان از آخوند نماینده های «جبهه پایداری» خطاب به صالحی رئیس سازمان انرژی اتمی رژیم گفت: «اگر برجام به فرجام برسد، تو را می‌کشیم و سیمان رویت می‌ریزیم».
با افشای این تهدید، دوستان حسینیان این مطلب را ادامه همان «بحث طلبگی» خواندند که گویا دچار استحاله شده و به «شوخی طلبگی» و «درون مجلس»ی تیدیل شده است یعنی در درون مجلس اگر گرگها با هم به شوخی و مزاح می پردازند اولین کلامشان تهدید به قتل و کشتن یکدیگر است!!.
کار این «بحث طلبگی» استحاله شده تحت عنوان «شوخی طلبگی» اخیرا به تهدید و چنگ و دندان نشان دادن به «نوه امام» همین جانوران و «یار دیرینه ا ش یعنی هاشمی رفسنجانی رسیده است.
روزی بیماری نزد پزشک رفت و گفت: «اقای دکتر موهای سرم درد می کنند!!» دکتر از او پرسید: «غذایت چیست؟» گفن: «نان و یخ!!». دکتر در جواب گفت «مرده شور ترا ببرد که نه غذایت به آدمیزاد می خود و نه بیماریت!!.» واقعا لاید به جماعت آخوند با استعانت از کلام آن پزشک چه گفت جز این : «مرده شور ریخت و ترکیب تانرا ببرد که نه "آن" شکل آدمیزاد است و نه "این" شوخی" ها و "بحث های طلبگی" تان.»
بهرحال آخوند جماعت است و ادبیاتی عجیب و غریب. روزگاری هر مبارز و مجاهدی که گذرش به شعبات ساواک می افتاد با بازجو و شکنجه گری روبرو می شد که پیشینه ای در حزب توده داشت. کار این رسوایی تا آنجا بالا گرفت که حزب توده اعلام کرد که در ساواک نفوذ کرده است و انقلابیون با سخره گرفتن این ادعا می گفتند که : «معلوم نیست که ساواک در حزب توده نفوذ کرده یا حزب توده در ساواک!!»
حالا کار به این جماعت آخوند رسیده است با آنچه که از آنها شاهد بودیم که گویا طی همین «بحث های طلبگی» و یا «شوخی درون مجلس» ی بوده که فرزندان خود را همچون محمدی گیلانی و احمد جنتی و غلامرضا حسنی و ... به تبعیت از خوی حیوانی شان کشته اند باید گفت: «یا آخوندها در حیوانات نفوذ کرده اند و یا حیوانات درنده طلبه 
شده اند!!.». قضاوتش با شما!!.
علیرضا یعقوبی

۱۳۹۴ آذر ۲۱, شنبه

آلت فعل رژیم آخوندی و جنایت اخیر همکارانش در لیبرتی (۴)



در قسمت گذشته این بحث درباره تفاوت های بنیادی بین یک سازمان آرمانگرا با احزاب کلاسیک سخن گفتیم و اینکه نقطه عزیمت تمامی مواضع مجاهدین برخاسته از دیدگاه ایدئولوژیک آنهاست و یادآور شدیم که مجاهدین تمامی مواضع سیاسی خود را از دیدگاه ایدئولوژیک خود استخراج می کنند (۱) و آنجا که سیاست به بن بست می رسد مسلما یک حزب کلاسیک راهی جز سکوت و گاها انحلال در برابر خود نمی بیند اما دقیقا در همین نقطه جریان آرمانگرا تفاوت های خود را به منصه ظهور می رساند و با راهگشایی و بن بست شکنی با تکیه بر «فدا» و «ایثار»، راه را برای سیاست و پیشبرد آرمانها و اهداف می گشاید.

بعنوان مثال «نه» مجاهدین به «اصل ولایت فقیه» استخراج شده از مواضع اخص ایدئولوژیک مجاهدین بود. منطق سیاسی با این رأی توافق نداشت، چون اصولا سیاست بر منافع زودگذر و به روز استوار است و آرمان یک استراتژی و دورنگری را پیگیری می کند.

با ورود مجاهدین به فاز نوین مقاومت از ۳۰ خرداد سال ۶۰ باید گفت که در آن نقطه سیاست به بن بست رسیده بود. خمینی همه و اول از همه مجاهدین را در انتخاب ذلت «سازش» با ولایت سفیانی اش و تن دادن به دیکتاتوری و یا انتخاب «مرگ» مخیر گردانده بود. یعنی هیچگونه منفذی پس از آن برای ادامه کار سیاسی وجود نداشت. هر گونه تحلیلی نبتنی بر ادامه کار سیاسی لااقل دچار یک تأخیر فاز بود و عقب ماندگی از شرایط نوین مبارزاتی را تداعی می کرد. و دیدیم که گروههای سیاسی کرکره فعالیت را یکی بعد از دیگری پائین کشیدند. آن جریان مدعی انحصاری رهبری طبقه کارگر در «معذوریت خطیر» گرفتار آمد. دیگر کسی در میانه میدان باقی نماند الا مجاهدینی که بازهم با تمسک به آرمان ایدئولوژیکشان «راهگشایی» را برگزیدند و گفتند «مقاومت» می کنیم ، پس هستیم. با همان پرچم «هیهات من الذله». اصلا کسب قدرت سیاسی در تصمیم گیری ورود به فاز نوین مقاومت مطرح نبود. با دیدی عاشوراگونه همانگونه که مسعود ترسیم کرده که سردار و سالارشان هم در هنگام تصویر ورود عاشواگونه در برابرش نشسته بود یعنی سردار موسی.

در زمینه صلح و پیشبرد سیاست صلح هم همینگونه بود. منطق سیاسی می گفت دو کشور با هم در حال جنگند. هرگونه تماس با طرف خارجی جنگ حداقلش اتهام «ستون پنجم» بودن را بهمراه دارد. اما بازهم با تمسک به همان دیدگاه ایدئولوژیک اینجا هم نیازمند «راهگشایی» بود و مجاهدین بنا به عادت شان هم به این مقوله ورود کردند. بدون در نظر گرفتن سود و زیان سیاسی و مقطعی. و دیدیم که سرکشیدن جام زهرصلح را هم به خمینی تحمیل کردند.

دقیقا این مواضع مجاهدین و راهگشایی مدام آنها را، خمینی خوب و قبل از همه می شناخت و در سال ۵۹ بعد از جریان امجدیه گفت: «دشمن نه آمریکا و شوروی و نه در مرزها بلکه در داخل همین شهرها یعنی همین مجاهدین هستند.» از آنزمان هم تا امروز رژیم تمامی مواضع سیاسی و نظامی اش بر زمینگیر کردن این سازمان و مقاومت استوار کرده است.

رسیدیم به مقطع قبول قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت ملل متحد. چرا خمینی قطعنامه صلح را پذیرفت؟. خوب محض رضای خدا که خمینی جام زهر صلح را سرنکشید!. دلایلی بر آن مرتبط بود. خارج از اینکه ارتش آزادیبخش ملی ایران معادله جدیدی را وارد عرصه جنگ کرد، مسعود در جمعبندی عملیات «چلچراغ» به آن اشاره کرد. بن بست کامل رژیم در همه ابعاد از مالی ، نیرویی و لجستیکی. همین چند روز پیش دفتر هاشمی رفستجانی اطلاعیه ای در همین زمینه بیرون داد. اشاره به نامه محسن رضایی فرمانده آنزمان سپاه پاسداران. ببینید چه می گوید:

«تا ۵ سال آینده ما هیچ پیروزی نداریم، ممکن است در صورت داشتن وسائلی که در طول پنج سال به دست می‌آوریم قدرت عملیات انهدامی و یا مقابله به مثل را داشته‌ باشیم و بعد از پایان سال 71 اگر ما دارای 350 تیپ پیاده و 2500 تانک و 3000 توپ و 300هواپیمای جنگی و 300 هلیکوپتر ...که از ضرورتهای جنگ در آن موقع است - داشته باشیم می‌توان گفت به امید خدا بتوانیم عملیات آفندی داشته باشیم. وی می‌گوید قابل ذکر است که باید توسعه نیروی سپاه به هفت برابر و ارتش به دو برابر و نیم افزایش پیدا کند.»

البته همین نامه هم سانسور شده است و درخواست محسن رضایی مبنی بر مسلح شدن به سلاح هسته ای از این نامه حذف شده است اما از همین مقدار مطلب منتشر شده می توان دریافت که رژیم نه در طی ۵ سال آینده بلکه هرگز در جایگاهی قرار نخواهد گرفت که بتواند وارد یک جنگ کلاسیک درمرزهای خود شود. چه بلحاظ لجستیکی که تهیه اینهمه امکانات مقدور نبوده و نیست و چه بلحاظ مالی که هزینه های یک جنگ سر به فلک می زند و چه به لحاظ نیرویی که پشت نیروهای برگشته از جنگ و دراز کشیده در کنار در خوان نعمت رانت خواری و چپاول و دزدی چنان باد خورده که از هر چه جنگ می رمند. خوب ناف رژیم هم بنا به ماهیتش با جنگ طلبی و صدور بحران پیوند خورده است، پس چه باید کرد؟.

در یک کلام پیشبردن استراتژی «جنگ های نیابتی». و دقیقا با شناخت از همین موضع رژیم و بنا به اصل «تحلیل مشخص از شرایط مشخص» است که مجاهدین در عراق بعد از سال ۶۷ و عملیات فروغ جاویدان می مانند و اشرف را «کانون استراتژیکی نبرد» می خوانند.

اگر در فاز اولیه مقاومت در بعد از ۳۰ خرداد سال ۶۰ دروازه سقوط رژیم از تهران می گذشت در شرایط بعد از جنگ ، مرزهای استراتژیکی جنگ طلبی رژیم در لبنان و عراق و سوریه قرار دارد و سقوط رژیم زمانی محقق خواهد شد که در جنگ طلبی در سوریه و لبنان و بحرین و یمن و عراق گل گرفته شود و در واقع دروازه سقوط رژیم از مرزهای سوریه و عراق و ... می گذرد.

هزاران فاکت و ستند و دلیل در این باره موجود است که هر ناظر بیطرفی را به درستی این تحلیل سوق می دهد. از اینکه سوریه از خوزستان مهمتر است تا اینکه اگر در سوریه و لبنان نجنگیم باید در تهران با دشمن مصاف دهیم و....

وقتی رژیم عمق استراتژی خود را در سوریه و لبنان و یا عراق قرار می دهد، پس شکست آن در «عمق استرایک» ش مقدمه شکست آن در تهران است یعنی اگر بتوانیم همچون «سیاست صلح» در برابر جنگ طلبی رژیم بنام «فتح کربلا» سیاست جنگی رژیم را در عمق استراتژیکش زمینیگیر کنیم مسلما گامی بزرگ و مهمی در تحقق استراتژی سرنگونی رژیم برداشته ایم. بیهواده نیست رژیمی که در مشهد و در خاک تسخیر شده اش «حرم امام رضا» را منفجر می ساد به بهانه «دفاع از حرم» بطور تمام عیار خود و مزدورانش را درگیر جنگ داخلی سوریه می سازد.

خوب استراتژی ارتش آزادیبخش ملی ایران بعنوان یگانه آلترناتیو سرنگونی طلب رژیم، بر چنان مبانی استواری بنا شده است که شاید از درک و فهم و سواد مصداقی خارج باشد اما اگر هر ناظر آگاه و بیطرفی به درک و فهم آن نایل می آید و با «کانون استراژیکی نبرد» خواندن «اشرف» با مجاهدین همراه و همنظر می شود.

رژیم دقیقا با درک همین استراتژی، نابودی تمام عیار «اشرف» را وجه همت خود قرار داد چرا که دیگر «اشرف» از حالت یک پایگاه و قرارگاه رزمندگان ارتش آزادیبخش ملی ایران خارج شده بود. «اشرف» بعد از تحویل سلاح هایش به ارتش آمریکا به «ارمان شهر»ی برای نابودی تمام عیر «بنیادگرایی مذهبی» در سطح منطقه و در ابعاد وسیعتری در کل جهان تبدیل شده بود و تمامی کارشناسان امور سیاسی که از آن دیدن کرده بود بر این اصل اتفاق نظر داشتند. «اشرف» از قالب ساختمانها و اماکنش و حتی یک شهر خارج شده بود و یک آرمان بس والا در مسیر تکامل جوامع منطقه خاورمیانه را که در تحلیل نهایی در خدما صلح جهانی بود، نمایندگی می کرد.

بیهوده نبود که همه هیئت های سیاسی و نظامی طرف گفتگو با رژیم چه در عراق و چه در تهران بر این اصل اتفاق نظر داشتند که نخستین خواست رژیم از طرف مقابل فراهم آوردن نابودی کامل مجاهدین است. خروارها سند در این باره رو شده است. کتابهای فراوانی در این باره نوشته شده است که نگارنده را بی نیاز از ارائه فاکت مشخص می سازد.

مجاهدین در أرایش قوای جدید منطقه ای مرکز ثقل تغییر از دنیای کهنه خرافات و جهل و بندگی بنیادگرایی مذهبی به دنیایی آزاد و رها و رسته از بندها علیرضا یعقوبیی ضدتکاملی بودند.و دقیقا از همی منظر بود که مسئول اول وقت مجاهدین اعلام کرد: «ما زن و مرد جنگیم، بجنگ تا بجنگیم» «و از قضا بدون سلاح بهتر می جنگیم» و این نه در سطح عراق و منطقه بلکه در ابعاد جهانی هم به اثبات رسید و چون اشرف ایستاد جهانی به ایستادن در برابر غول بنیان کن بنیادگرایی مذهبی قیام کرد. اما چرا مجاهدین با توجه به این اهمیت «اشرف»، این کانون استراتژیکی نبرد را ترک کردند؟.

این بحث را در بخش بعدی ادامه می دهیم.

پاورقی:

۱- در این باره مراجعه شود به جزوه یا کتاب جیبی «پراگماتیسم» از انتشارات سازمان مجاهدین خلق ایران - سال ۱۳۵۸

علیرضا یعقوبی

۱۳۹۴ آبان ۲۴, یکشنبه

حوادث تروریستی پاریس





علیرضا یعقوبی

پاریس عروس شهرهای اروپا باردیگر مورد تهاجم تروریستی بنیادگرایان مذهبی قرار گرفت. هنوز از ابعاد جنایت خبر درستی در دست نیست چرا که بسیاری از زخمی شدگان حوادث تروریستی جمعه شب پاریس با مرگ دست و پنجه نرم می کنند.

بنیادگرایان مذهبی بیشک تمامی دستاوردهای بشر معاصر و آثار و نشانه های تمدن نوین را نشانه رفته اند و لذا بجد باید از جامعه جهانی طرد و منزوی گردند.


بعنوان یک عضو از خانواده بین الملل و همچنین فعال در جبهه جهانی مبارزه با بنیادگرایی مذهبی، جنایات «جمعه سیاه» پاریس را به ملت و دولت فرانسه تسلیت می گوید.

پاریس زمانی مورد تهاجم بنیادگرایان مذهبی قرار گرفت که کاخ الیزه خود را برای استقبال از رئیس جمهور دولت پدرخوانده تروریست های بنیادگرای مذهبی آماده می کرد!.

هرگونه مبارزه با بنیادگرایی مذهبی زمانی از جدیت برخوردار خواهد بود که در قدم نخست با یگانه دولت بنیادگرای مذهبی در جهان متمدن امروز قاطعانه مرزبندی شده و زمینه های طرد و انزاویآن از جامعه بین الممل فراهم گردد.

نمی شود بنیادگرایی و تنفر و تروریسم برآمده از آن را محکوم کرد اما به مماشات و سازش و پذیرایی از سرکردگان آن در دنیای امروز مشغول شد.

دولت فرانسه باید بداند که تروریستهایی که به پاریس در روز جمعه گذشته حمله بردند تماما زاد و ولد ایدئولوژیک یگانه دولت بنیادگرای مذهبی در جهان حاضر می باشند. بدون هرگونه مرزبندی و مبارزه قاطع با سرکرده بنیادگرایان مذهبی که قدرت دولتی را با تروریسم درهم آمیخته و تمامی سرمایه ها و دارایی های کشوری را هزینه ماجراجوئی های تروریستی خود و صدور آن به اقصی نقاط جهان می کند، تمامی تلاشها و کوششها در برخورد با بنیادگرایان مذهبی ابتر و ناکامل خواهد ماند. تجربه القاعده و طالبان گویای این واقعیت است، مرکز خلیفه گری بنیادگرایی مذهبی نه در کابل و بغداد بلکه در قلب تهران است.

ملت و دولت فرانسه بدانند ک علیرضا یعقوبی

پاریس عروس شهرهای اروپا باردیگر مورد تهاجم تروریستی بنیادگرایان مذهبی قرار گرفت. هنوز از ابعاد جنایت خبر درستی در دست نیست چرا که بسیاری از زخمی شدگان حوادث تروریستی جمعه شب پاریس با مرگ دست و پنجه نرم می کنند.

بنیادگرایان مذهبی بیشک تمامی دستاوردهای بشر معاصر و آثار و نشانه های تمدن نوین را نشانه رفته اند و لذا بجد باید از جامعه جهانی طرد و منزوی گردند.


بعنوان یک عضو از خانواده بین الملل و همچنین فعال در جبهه جهانی مبارزه با بنیادگرایی مذهبی، جنایات «جمعه سیاه» پاریس را به ملت و دولت فرانسه تسلیت می گوید.

پاریس زمانی مورد تهاجم بنیادگرایان مذهبی قرار گرفت که کاخ الیزه خود را برای استقبال از رئیس جمهور دولت پدرخوانده تروریست های بنیادگرای مذهبی آماده می کرد!.

هرگونه مبارزه با بنیادگرایی مذهبی زمانی از جدیت برخوردار خواهد بود که در قدم نخست با یگانه دولت بنیادگرای مذهبی در جهان متمدن امروز قاطعانه مرزبندی شده و زمینه های طرد و انزاویآن از جامعه بین الممل فراهم گردد.

نمی شود بنیادگرایی و تنفر و تروریسم برآمده از آن را محکوم کرد اما به مماشات و سازش و پذیرایی از سرکردگان آن در دنیای امروز مشغول شد.

دولت فرانسه باید بداند که تروریستهایی که به پاریس در روز جمعه گذشته حمله بردند تماما زاد و ولد ایدئولوژیک یگانه دولت بنیادگرای مذهبی در جهان حاضر می باشند. بدون هرگونه مرزبندی و مبارزه قاطع با سرکرده بنیادگرایان مذهبی که قدرت دولتی را با تروریسم درهم آمیخته و تمامی سرمایه ها و دارایی های کشوری را هزینه ماجراجوئی های تروریستی خود و صدور آن به اقصی نقاط جهان می کند، تمامی تلاشها و کوششها در برخورد با بنیادگرایان مذهبی ابتر و ناکامل خواهد ماند. تجربه القاعده و طالبان گویای این واقعیت است، مرکز خلیفه گری بنیادگرایی مذهبی نه در کابل و بغداد بلکه در قلب تهران است.

ملت و دولت فرانسه بدانند که همدردی عمیق مردم ایران - تمامی مردم ایران - را که علیه بنیادرایی مذهبی حاکم بر وطن اسیرشان برشوریده اند را بهمراه خواهند داشت. مردم ایران در صف مقدم مبارزه علیه بنیادگرایی مذهبی در جهان امروز قرار داشته و در این مسیر بیش از ۱۲۰۰۰ هزار تن از بهترین فرزندان خود را تقدیم راه رهایی بشر از خلیفه گری بنیادگرایی مذهبی نموده اند.

جهان از شر بلیه بنیادگرایی مذهبی رهایی نخواهد یافت الا اینکه به تجربه مردم ایران و مقاومت آنها علیه بنیادگرایی مذهبی تکمین کند.

یکشنبه، ۱۵ نوامبر سال ۲۰۱۵ه همدردی عمیق مردم ایران - تمامی مردم ایران - را که علیه بنیادرایی مذهبی حاکم بر وطن اسیرشان برشوریده اند را بهمراه خواهند داشت. مردم ایران در صف مقدم مبارزه علیه بنیادگرایی مذهبی در جهان امروز قرار داشته و در این مسیر بیش از ۱۲۰۰۰ هزار تن از بهترین فرزندان خود را تقدیم راه رهایی بشر از خلیفه گری بنیادگرایی مذهبی نموده اند.

جهان از شر بلیه بنیادگرایی مذهبی رهایی نخواهد یافت الا اینکه به تجربه مردم ایران و مقاومت آنها علیه بنیادگرایی مذهبی تکمین کند.

یکشنبه، ۱۵ نوامبر سال ۲۰۱۵

۱۳۹۴ مهر ۱۵, چهارشنبه

آثار زهر هسته ای در حال پدیدار شدن است

منصور امان
شکاف ثروت در "دولت اعتدال"
آثار زهر هسته ای در حال پدیدار شدن در یکی از حساس ترین حوزه های درگیری "زیر خیمه نظام" است. در حالی که جنگ در پهنه قُدرت با شدت تمام و به گونه آشکار جریان دارد، ستیز در گُستره ثروت تاکنون در پس آن حرکت کرده است. انتشار نامه چهار وزیر کابینه آقای روحانی به وی، نشان می دهد که باندهای حُکومتی به شتاب مشغول جُبران این عقب ماندگی هستند.
وزیران اقتصاد، صنعت، کار و دفاع در نامه خود رکود در اقتصاد کشور را اعلام داشته و نسبت به تبدیل آن به "بُحران" هشدار داده اند. این دسته از اعضای دولت که دستکم دو تن از آنها به گونه اعلام شده در دسته بندی نظامی و امنیتی جای دارند، از حُجت الاسلام حسن روحانی خواسته اند که "به صورت ضرب اُلاجل در باره وضعیت اقتصادی و بازار سرمایه کشور تصمیم گیری کند".
نویسندگان نامه مزبور به این وسیله نه فقط نگرانی اقتصادی خود، بلکه وجود صف بندیهای گوناگونی که در دولت گرد آن وجود دارد را نیز به آگاهی رسانده اند. ترکیب "اعتدالی" دولت آقای روحانی که سازش اجباری در "بالا" بر سر عقب نشینی هسته ای را مادی می کند، اکنون و پس از به انجام رسیدن توافُق وین، موتلفین را یکی پس از دیگری گرد منافع ویژه خود به جلو خواهد فرستاد.
این تحول، به گونه بی واسطه از تغییر آرایش سیاسی و اقتصادی رژیم جمهوری اسلامی پس از سر کشیدن "جام زهر" "توافُق جامع" تاثیر می پذیرد. در بُعد اقتصادی، بسته شدن دُکان "حق مُسلم" آقای خامنه ای و شُرکایش، نه تنها به معنای پایان دوران یکه تازی در خزانه، بلکه همچنین وداع با انحصار اقتصادی و مالی و روبرو شدن با رانت خواران جناح میانه، رقیبان خارجی و کارگُزاران داخلی آنها است.
وُزرای اقتصاد، صنعت، کار و دفاع در نامه خود، زیر تیتر مُستعار "رکود" و "بُحران" (عوارض نه چندان تازه ای که "نظام" به طور مُزمن به آنها دُچار است)، به گونه مُشخص نگرانی در این باره را مکتوب کرده اند.
آنها به سُقوط سهام اشاره می کنند و در حقیقت از سُقوط سهام شرکتهای شبه دولتی یا به غنیمت گرفته شده از سوی نظامی – امنیتیها در پی کاهش رانتهای دولتی در شکل ارز، خوراک نفتی، واردات و جُز آن شکایت دارند. آنان به نرخ بالای بهره بانکی استناد می کنند و بدینوسیله تنگ شدن لوله تزریق پول رایگان یا ارزان به کیسه بانکها، موسسات و شرکتهای مُتعلق به طبقه – تاکنون - مُمتاز را زیر ذره بین می گذارند. وُزرای مُنتقد، لب به گلایه از "اخذ بهره مالکانه، افزایش عوارض دولتی و هزینه های آب و برق و گاز" می گشایند تا از زیر سووال رفتن امتیاز مُعافیت مالیاتی و پذیرایی با خدمات دولتی شکوه کرده باشند.
در مورد تقسیم سهم از خُصوصی سازی و به بیان بهتر، غارت دارییهای همگانی، آنها صریح تر سُخن می گویند و گله مند هستند که "در گذشته دولت وقتی در نقش میرآب ظاهر می شد، سی درصد از سهم آب را برای خود و 70 درصد را به مابقی شرکتها تخصیص می داد. ولیکن در حال حاضر این نسبت برعکس شده."
جالب اینجاست که چهار وزیر مربوطه در حالی به رکود اقتصادی اعتراف می کنند که پیشتر نه فقط آقای روحانی، بلکه خود آنها نیز در مُناسبتهای مُختلف، "خروج کشور از رکود" را بشارت داده و رقمهای سرگرم کننده ای از "نرخ رُشد اقتصادی" ارایه کرده اند.

بُحران "جام زهر" از دُروغهای اقتصادی حُجت الاسلام روحانی و وزیرانش سبقت گرفته و در قالب هُشدار کتبی نسبت به مسیر آتی، خود را نمایان می سازد. 

۱۳۹۴ مهر ۱۱, شنبه

تجاوز جنایتکارانه روسیه به سوریه محکوم به شکست است

علیرضا یعقوبی


دیربازی است که مافیای حاکم بر روسیه راه گریز از «بن بست داخلی» را در «تجاوز خارجی» می جوید. با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی سابق، جامعه روسیه دچار «خلاء اقتدار» و عظمت پیشین شد. تبدیل شدن از یک «ابر قدرت» به کشوری ساده در روابط بین الملل و بحساب نیامدنش در معادلات و تغییر و تحولات جهانی از یک سو و فساد حاکم بر کرملین نشینان که راه به یک مافیای سیاسی-اقتصادی برده بود، از عمده دلایل این احساس حقارت بود.. با فروپاشی سوسیالیسم موجود، جامعه شوروی به «شترگاو پلنگ»ی تبدیل شد که نه در روابط کلاسیک سرمایه داری حل شد و نه آثار و نشانی از گذشته در آن باقی ماند. غرب سرمست از فروپاشی یک دشمن دیرینه چشم به تحولات داخلی روسیه فروبست و به اغماض نقض فاحش حقوق بشر در آن کشور را نادیده گرفت. گردش قدرت در روسیه جدید در مداری اقتدارگرایانه برای حذف هر آنچه که از گذشته باقی مانده بود، ادامه یافت و دمکراسی توسط مافیای قدرت سیاسی بعنوان کالایی غربی برای پیوند با مافیای اقتصادی تحقیر شد. نهادهای مدنی در این کشور شکل نگرفت و سرکوب داخلی دگراندیشان سیاسی بنا به سنت تمامی نظامهای دیکتاتوری به یک وظیفه عاجل «دولت - ملت» در برابر «ستون پنجم بیگانه» تبدیل شد. تقلب گسترده انتخاباتی و تعقیب و ترور اپوزیسیون و دراندیشان سیاسی در برابر سکوت تمام عیارغرب به سکه رایج در روابط سیاسی تبدیل شد. تاریخ نشان داده است که درر چنین شرایطی اصولا روح تعاون واتحاد که لازمه شکل گیری هرگونه تحرک و رقابت و پیشرفت می باشد، از جامعه رخت بربسته و انجماد سیاسی کماکان به پیوندش با انجماد طبیعی در سرزمین یخی ادامه خواهد داد و محصول آن همانا عقب ماندگی و گرفتار آمدن به دور تسلسلی است که گردش قدرت را در محدوده خاصی از خواص که با مافیای قدرت سیاسی و اقتصادی در پیوند ارگانیک هستند، عقیم می گذارد. پوتین فاقد از هرگونه خلاقیت و نوآوری همچون همه دیکتاتورها برای یافتن مفری از شرایط قفل شده داخلی به ماجراجوئی های بین المللی روی آورد. حضور دولتی فاقد اراده در ابر قدرت دیگر او را در پیشبرد سیاست های تجاوزگرانه اش مشوق شد. او ماجراجوئیهایش را از اوکراین آغاز کرد و با بازی دادن جریاناتی که باورهای دیروزشان را برباد رفته می دیدند و به بازی گرفته شدن دلخوش بودند، خواست خوی تجاوزگری را با تحقیر بین المللی جامعه روسیه بعد از فروپاشی شوروی سابق پیوند دهد و در این مسیر می بایستی «حزب کمونیست» نقش چوب زیر بغل دیکتاتور را ایفا کند. با بحرانی که «چپ موجود» بعد از فروپاشی امپراطوری سابق بدان گرفتار آمده بود، اجرای چنین نقشی برای حزبی که روزگاری بر تقریبا نیمی از اروپا بعنوان «حزب برادر» بر صاحبان قدرت حکم می راند، کفایت می کرد!! . با تجاوز به اوکراین و ضمیمه ساختن «جزیره کریمه» به خاک روسیه، «شترگاوپلنگ»ی ازاتحاد مافیای سیاسی و اقتصادی حاکم بر کرملین و حزب کمونیست آن کشور، در روسیه شکل گرفت که خوش باورانه احیای امپراطوری سابق را در افق اندیشه و عمل ماجراجویانه خود امکان پذیر می بیند تا شاید روح همبستگی و اتحاد در داخل روسیه از هم پاشیده شکل گیرد و جهان از پس بحران آفرینی پوتین و باند همراهش، باردیگر آنها را در تقسیم جهان همراه و شریک بداند!!. باجگیری وجه رایج درسیاست خارجی پوتین شد. تجربه رژیم آخوندی حاکم در تهران در این زمینه به کمک او آمد!!. متحد طبیعی چنین رژیمی مسلما دیکتاتوریهای زهوار در رفته ای همچون فاشیسم مذهبی حاکم بر تهران و جنایتکاری همچون بشار اسد خواهند بود. مبارزه با «تروریسم بنیادگرای مذهبی» بهانه تجاوز پوتین در لشکر کشی به سوریه شده است. غافل از اینکه بزرگترین متحد جهانی روسیه، بزرگترین بانکدار جهانی «تروریسم بنیادگرای مذهبی» حاکم در تهران است. داعش زائده و زاییده پدرخوانده ای است که از ۳۷ سال پیش بر حیات و ممات ملتی با تاریخ و تمدن دیرینه حکم می راند. هیچ عقل سلیمی نمی تواند بهانه پوتین را در لشکر کشی به روسیه بپذیرد الا آن تفکر وارفته و رنگ باخته ای که معتقد است که اگر«سوسیالیسم موجود» با «راه رشد غیر سرمایه داری» نتوانست با هزاران خروار تئوری بر «سرمایه داری» پیشی گیرد شاید این امر را مشتی دیوانه و بی منطق و جاهل بتوانند تحقق بخشند. حال که اوباما با بی عملی مطلق فاقد هرگونه اراده ای برای ایستادگی در برابر چنین اتحاد شومی است. تاریخ نشان داده است که تجاوز و کودتای نظامی نه تنها راه را به اصلاح و رستگاری و فلاح «دولت - ملت» ها نبرده بلکه بنابر تجربه کودتای شوروی سابق در افغانستان، تنها مدد رسان جریانات راست افراطی و مذهبی در کشوری همچون افغانستان بوده است. طالبان و القاعده برآمده و محصول آن کودتای نافرجام بودند. برای کاشت رشد گل زیستگاه آن لاجرم باید زیستگاه لازم برای آن را فراهم آورد. در کویر عقب ماندگی سیاسی و اجتماعی تحقق عدالت بدون سیر طبیعی روابط تولیدی محال است. در سوریه هم بیشک تجاوز روسیه جز راه به رشد افراطی گری مذهبی و تداوم حیات داعش و النصره و ... و شکل گیری جریانات بنیادگرای جدید نخواهد برد. این تجربه تاریخ است و کسانی که تاریخ را به فراموشی می سپارند مجبوربه تکرار اشتباه هستند. بدین سیاق حضور نظامی روسیه بر ابعاد بحران خاورمیانه و پیچیدگی اوضاع سوریه بنفع جریاناتی همچون داعش خواهد افزود و در آینده نزدیک هم جز شکست و خفت و خواری برای پوتین و باند واو و متحدینش یعنی فاشیسم مذهبی حاکم بر تهران ببار نخواهد آورد. بعنوان یک عضو «جبهه جهانی مبارزه با بنیادگرایی مذهبی» وظیفه مند است که ضمن محکوم کردن تجاوز نظامی روسیه در سوریه، جامعه جهانی را به قیام در برابر مسئولیت های خویش فراخواند. قدم نخست چنین محکومیتی از بایکوت کردن جهام جهانی فوتبال ۲۰۱۸ روسیه می گذرد. بخصوص آنکه امروز با روشن شدن ابعاد فساد در فدراسیون جهانی فوتبال (فیفا) مشخص شده است که چگونه پوتین با بکارگیری ابزارها و اهرمهای نامشروع همچون باج دادن به اعضای مؤثر این فدراسیون ، میزبانی دوره آینده جام جهانی فوتبال را کسب کرده است.

۱۳۹۴ مهر ۶, دوشنبه

مدرک تحصیلی روحانی و میزان سواد انگلیسی او

نسل اول انقلاب به خاطر دارد که خمینی بعنوان یک مرجع سنتی دینی حتی از دانش زبان عربی بی بهره بود و در دیدارش با عرب زبانها از مترجم استفاده می کرد. حسن روحانی که در ویکی پدیای ذکر شده است که دکترای خود را از دانشگاه کلدونین گلاسو - اسکاتلند دریافت کرده است هم در دیدار امروزش با دیوید کامرون نخست وزیر انگلیس از مترجم استفاده کرده است که در عکس زیر مترجم در پشت سر روحانی در حال ترجمه گفتگوی دو طرف است، حال با مراجعه به ویکی پدیای فارسی او می خوانیم: دانشگاه: حسن فریدون (با نام پیشین حسن فریدون) همزمان با تحصیلات حوزوی در سال ۱۳۴۸ به دانشگاه تهران راه یافت و در سال ۱۳۵۱ دانش‌نامه لیسانس خود را در مقطع کارشناسی در رشته حقوق قضایی اخذ کرد.:۳۰۹–۳۱۲حسن روحانی با ادامه تحصیل در بریتانیا، مدرک کارشناسی ارشد (M.Phil) در رشته حقوق عمومی به تاریخ ۱۹۹۵ میلادی (۱۳۷۳–۱۳۷۴) و دانشنامه دکتری (Ph.D) در رشته حقوق اساسی را از دانشگاه کلدونین گلاسگو به تاریخ ۱۹۹۸ میلادی (۱۳۷۶–۱۳۷۷) دریافت کرد. وی با کسب پروانه وکالت از کانون وکلای دادگستری مرکز در تاریخ ۱۳۸۶٫۰۸٫۰۱ وکیل پایه یک دادگستری شد. حسن روحانی دارای مرتبه علمی استاد پژوهشی مرکز تحقیقات استراتژیک می‌باشد. وی به زبان‌های عربی و انگلیسی مسلط است. (پایان نقل قول از ویدکی پدیای فارسی حسن روحانی) چگونه است که او در رشته «حقوق اساسی» آنهم در دانشگاهی در اسکاتلند در مقطع دکترا که آشنایی کامل و تخصصی به زبان انگلیسی را طلب می کند، فارغ التحصیل شده است و حتی در ویکی پدیای او هم ذکر شده است که به زبان انگلیسی و عربی مسلط است از درک و فهم زبان انگلیسی آنچنان عاجز است که در دیدارهای دیپلماتیک نیازمند به مترجم می باشد!!. 
مسلما سطح سواد عربی هم از مرجع او یکی خمینی هم بیشتر نیست، تا نظر شما چه باشد؟!!.
علیرضا یغوبی